Aðalsteinn Svanur

helvítis

2011-10-29T13:09:00.001Z

frá barnæsku hef ég átt mín bankaviðskipti við sparisjóðina.
sá fyrsti átti lögheimili í eldtraustum skáp heima á Rauðavík.
átti þar tékkareikning nr. 10. og þegar maður var fluttur að heiman á sextánda ári var það svo útibú Sparisjóðs Glæsibæjarhrepps að Brekkugötu 5 á Akureyri. þar sem Dísa stjórnaði og Lára og þessar stelpur allar voru almennilegheitin ein og þekktu kúnnann á færi.

við sjóðinn minn hef ég haldið tryggð í þriðjung aldar, elt hann úr Brekkugötu / Glæibæjarhreppi í Ljóskuna við Skipagötu þegar sameinað var í Sparisjóð Norðlendinga.
vegna þess að áfram var það þannig að maður gat gengið inn um dyrnar og var tekið fagnandi – ekkert verið að krefjast skilríkja af því að það þekktu mann allir. kosti og lesti.

á tveggja áratuga tímabili hef ég nokkrum sinnum tekið bílalán. til að geta liðið þokkalega á þjóðvegunum og nenni ekki eða kann að skipta um bremsuklossa, viftureimar eða dempara. alltaf skipt við Sparisjóðina mína sætu sem voru eins og Staupasteinn: Where Everybody Knows Your Name.

og les nú bréf frá Landsbankanum þar sem mér er tilkynnt að sæta góða krúttlega sparisjóðabílalánið mitt (sem um tíma sýndi skuld sem var þrefalt verðmæti bílsins) sé komið í eigu Landsbankans. og í bréfinu stendur orðrétt: „ ... og þar mun öflugur hópur starfsfólks veita viðskiptavinum framúrskarandi þjónustu.“ ekki verið að segja manni að hverju muni stefnt heldur lýsa staðreynd. í sendibréfi til mín með tilkynningu um eitthvað sem ég var aldrei beðinn um að hafa skoðun á. trúi ekki einu orði.

mig langar ekki til að vera viðskiptavinur Landsbankans.

Sparisjóður Norðlendinga varð partur af Byr án þess að ég væri spurður.
ég vildi ekki verða kúnni hjá Byr.

og stefnir í að reikningarnir mínir, debet eða kredit og draslið allt, flytjist í Íslandsbanka.

hef álíka mikinn áhuga á að vera viðskiptamaður þar og í Landsbankanum.

helvítis.

Kveðja til vinar

2011-06-15T16:44:00.005Z

Sigurður Heiðar Jónsson lést 7. júní 2011.
Þessi mikli öðlingur verður til moldar borinn í dag, 16. júní.

Siggi – mikið skelfilega sakna ég þín.

Það voru engin takmörk fyrir því hvað við gátum kjaftað eftir að við loksins kynntumst. Á tíunda áratugnum þegar miðaldra gæi, lágvær en einbeittur á vínrauðum jakkafötum og með hringlótt gleraugu fór að láta til sín taka á félagsfundum í Gilfélaginu með svo beinskeyttum fyrirspurnum og hnitmiðuðum ábendingum að framhjá varð ekki horft.
Milli okkar varð fljótt kunningsskapur sem hverfðist um skáldskap og aðrar listir, en þróaðist á fáum misserum í vináttu. Vináttu sem með árunum varð dýpri, hlýrri og einlægari en ég hef átt við aðra menn. Og öll þessi kjaftakvöld og -dagar gegnum árin þar sem ekkert var okkur óviðkomandi og enduðu um helgar á Café Karólínu í reykjarkófi, djúpum bjórglösum og rjúpu. Þurftum samt með tímanum ekkert á því að halda að vera kenndir til að tala saman í fullum trúnaði og gráta hvor á annars öxl. Sem við svikalaust gerðum þegar á þurfti að halda. Þú – þetta eldklára ljúfmenni með þína miklu fortíð – gafst mér meira en mér bauðst nokkru sinni færi á að endurgjalda. Og svo veit ég að er um fleiri.
Haustið 1998, þegar þú varst orðinn allt í öllu í Listagilinu, var að þínu frumkvæði gengin fyrsta Ljóðagangan í eyfirskum skógi. Ári síðar steigstu á trjástúf og fluttir kvæðið Haustskógur, eftir Rúdólf Rósenberg – hliðarsjálfið sem þú beittir löngum fyrir þig og lést jafnvel gefa út bók. Þetta kvæði reyndist bera í sér spá um það sem koma skyldi ásamt leiðbeiningum. Því lýkur svona:

hve léttbært er ei lífsins haust og laust við sorg og trega
er litaskrúð í blaðverkinu blindar augu mín
og máttur lífsins virðist ætla að vara eilíflega
í vinafjöld þótt hausti að við leiki, ljóð og vín

Kjarni málsins semsagt. Populus tremula var stofnað haustið 2004. Enginn okkar sem tekið hefur þátt í því starfi er samur eftir. Drjúgur þáttur í hversu gjöfult allt það hefur verið og er, byggir á þeirri staðreynd að í því félagi hefur kynslóðabil ekki þekkst. Þótt aldursmunur sé nægur til að kynslóð eða tvær gætu hæglega skilið að hina elstu og yngstu, hefur ávallt ríkt jafnræði og virðing. Gagnkvæm. Það er þér að þakka, sem hafðir þennan eiginleika að umgangast aðra án fordóma eða fyrirfram gefinna forsenda. Af einskærum áhuga á öðru fólki. Áhuga á lífinu.
Dauðadóminn hlaustu sjálfur fyrir fáum árum. Þessi misseri sem liðið hafa síðan hafa verið samfellt námskeið í því hvernig lifa má með reisn – sigur andans yfir efninu. Skilur okkur hin nú eftir harmi slegin en stolt.

Af öllu því sem hent hefur mig um dagana er það að hafa eignast þig að vini eitt hið allra besta. Öllum sem syrgja færi ég samúðarkveðjur; BHS og börnum þínum öllum votta ég dýpstu samúð, afkomendum nær og fjær, ættingjum, félögum og vinum. Polulusgenginu. Innilegar þakkir öllum þeim sem gerðu þér kleift að bera höfuðið hátt til hinsta dags.

Takk fyrir allt minn kæri vinur,
Aðalsteinn Svanur Sigfússon

EYJAFJALLAJÖKULL 8.5.2010

2010-05-09T16:57:00.004Z

Myndirnar hér að neðan voru teknar í áhfirfamikilli ökuferð um Suðurland þann áttunda maí 2010.

ORKUVER Í BÆJARLÆKNUM

2009-10-28T22:43:00.001Z

Um þessar mundir fagnar fimm ára afmæli sínu merkilegt fyrirbæri í mannlífinu á Akureyri – Menningarsmiðjan Populus tremula (P.t.). Í starfsemi af þessum toga er það talsverður aldur og því ekki úr vegi að líta um öxl og segja í stuttu máli frá þessu fyrirbæri, tilurð þess og starfsemi.

Kveikjan að stofnun félagsins var sú að hljómsveit vantaði æfingapláss. Úr varð að hljómsveitin, skipuð 7 mönnum sem fengust flestir við skáldskap og myndlist auk tónlistarinnar, gekk til liðs við myndlistarmenn sem ráku vinnustofu og sýningarpláss í Gilinu. Haustið 2004 var stofnað formlegt félag um rekstur menningarmiðstöðvar í vinnustofunni og hún tekin á leigu. Stofnfélagar voru níu og sjö þeirra eru enn virkir innan félagsins. Nýir félagar hafa bæst í hópinn og aðrir horfið til annarra landa eða landshluta. Heilinn að baki félaginu og forgöngumaður er Papa Populus, Sigurður Heiðar Jónsson, sem var gjaldkeri þess og andlit út á við fyrstu fjögur árin.

Í þriðju grein félagssamþykkta P.t. segir orðrétt: „Starfsemi félagsins skal byggjast á hugsjónastarfi án efnahagslegs ávinnings og þjóna því markmiði fremst, að efla lifandi menningarlíf í umhverfi sínu. Félagið má ekki hafa tekjur af starfsemi sinni...“

Þarna kemur strax fram eitt helsta sérkenni þessarar menningarsmiðju – félagið tekur aldrei gjald af neinum, hvorki listamönnum né gestum, og borgar aldrei neinum neitt sem tengist viðburðum í Populus termula. Vissulega fylgir þessum rekstri umtalsverður kostnaður, og ber þar hæst húsaleiga, sem framan af var greidd af félagsmönnum úr eigin vasa. Með vaxandi starfi og velmegun í samfélaginu, sem nú má helst ekki nefna á nafn, gengu til liðs við P.t. styrktaraðilar sem gerðu það mögulegt að halda úti öflugu starfi án þess að félagsmenn þyrftu að bera af því umtalsverðan persónulegan kostnað. Fyrir það eru félagsmenn þakklátir, enda væri Populus tremula ekki það sem það er nema fyrir tilstuðlan Ásprents Stíls, Saga Capital, Norðurorku, Rub 23 og Akureyrarbæjar. Eftir sem áður byggir Populus allt sitt á þrotlausu sjálfboðastarfi félagsmanna allra.

Tónlist hefur frá upphafi verið ríkjandi þáttur í starfi Populus tremula en strax á fyrsta starfsári félagsins var einnig farið að standa fyrir myndlistarsýningum og bókmenntakvöldum. Leiksýningar hafa verið fluttar í menningarsmiðjunni og raunar hafa flestar listgreinar fengið þar inni á þessum fimm árum. Viðburðir á þessu fimm ára tímabili skipta hundruðum og fjöldi gesta mælist í þúsundum. Ávallt eru allir velkomnir og aðgangur ókeypis, sama upp á hvað er boðið.

Frá upphafi hefur það verið stefna P.t. að taka vel á móti ungum listamönnum og gefa þeim kost á að koma verkum sínum á framfæri. Listnemar og ungskáld hafa fengið inni í Populus tremula á sömu forsendum og víðkunnir listamenn hvaðanæva að.

Í árbyrjun 2007 hóf Populus tremula bókaútgáfu með því að gefa úr litlar bækur í takmörkuðu upplagi. Bækur á vegum P.t. eru nú orðnar 19 talsins; ljóðabækur, myndlistarverk, tónlist og prósi eftir nánast jafnmarga höfunda. Þar á meðal eru verk landsþekktra listamanna í bland við fyrstu verk ungra skálda og listamanna.

Populus tremula er eitt af mörgum skilgetnum afkvæmum Gilfélagsins, sem ásamt Listasafninu á Akureyri ruddi jarðveginn fyrir grasrótarstarf í menningarlífinu á Akureyri. Öll þessi sjálfsprottnu gallerí og handverkshús, ásamt fyrrnefndum aðilum, Menningarmiðstöðinni í Listagili og þeim lifandi arfi sem Amtsbókasafnið, skáldahúsin og Minjasafnið standa fyrir, hafa virkjað þann listræna kraft sem býr í fólkinu í bænum – eru orkuver í bæjarlæknum.

Og starfinu í Populus tremula mun vonandi áfram haldið meðan túrbínan í Gilinu snýst.

SLÉTTUBÖND

2009-03-12T11:41:00.002Z

tókst loksins að berja saman sléttubandavísu eftir mikið streð.
galdurinn er að ná því að merking vísunnar snúist algerlega við þegar hún er lesin afturábak.
sú fyrri er sálmur:

Síst ertu drottinn dauður,
drottinn þú ert minn.
Víst muntu öreiga auður,
akur er lífsins þinn.

...OG LESIÐ AFTURÁBAK:

Þinn lífsins er akur auður,
öreiga muntu víst.
Minn ert þú drottinn dauður,
drottinn ertu síst.

gæsla viðkvæmra persónuupplýsinga

2009-02-06T12:21:00.002Z

í gær var verið að agnúast út í heilsugæslustöðina á Dalvík í fréttum. fram kom að Persónuvernd hefði gert alvarlegar athugasemdir við stöðina þar sem sjúkraskýrslur fyrir tveggja ára tímabil hefðu glatast.

fram kom ennfremur að þessi gögn hefðu glatast við að tölvukerfi stöðvarinnar „hrundi“ og að ekki hefði tekist að endurheimta þau.

mér er hins vegar spurn: er hægt að tryggja betur en þetta að svo persónulegar og viðkvæmar upplýsingar komist í hendur annarra? að láta gögnin hverfa í eitt skipti fyrir öll.

CO-OP á Hádegismóum

2009-02-04T12:39:00.003Z

það hlýtur að teljast frekar kaldhæðnislegt að Mogginn blessaður skuli nú vera ríkisrekinn fjölmiðill.
þetta málgagn óheftrar samkeppni og frjálshyggju gegnum tíðina.

enn skondnara er þó, svona í sögulegu samhengi, að nú hafi tekið sig saman stór hópur fólks og stofnað einhvers konar samvinnufélag um að kaupa Moggann og taka við rekstri hans.

kannski Denni dæmalausi fari aftur að birtast í blöðunum?

krafan var skýr . . .

2009-01-31T10:07:00.004Z

á þeirri ágætu fréttaveitu visir.is var að morgni dags um daginn, þegar búsáhaldabyltingin hafði náð hámarki sínu nóttina áður, sagt frá hrikalegum atburðum næturinnar á „hlutlægan“ hátt og í lok fréttarinn stóð þetta: „... og krafan var skýr: Vanhæf ríkisstjórn.“

nú hillir undir að markmiðum mótælenda sé náð – enda er í dag boðað til sigurhátíðar á Austurvelli.

sagði það . . .

2009-01-22T10:10:00.003Z

bara svona rétt til gamans er hér að neðan endurbirt færsla af þessari síðu síðan 29. september 2006:

- - -

„gullkálfurinn hefur aldrei talist neitt sérlega góður uppalandi.“

þetta snilldarkomment kom upp í skemmtilegu símaspjalli áðan og má til með að tjá mig aðeins um það.
[ . . . ]

semsagt það að peninga-, gróða- og eiginhagsmunahyggjan, sem gert hefur svo vel heppnaða innrás í íslenskt samfélag, hafi óhjákvæmilega þau áhrif að siðferði fari hnignandi. að sá ört vaxandi hópur Íslendinga sem hefur gróðahyggjuna að leiðarljósi fórni gildum eins og tryggð, heiðarleika og vináttu umyrðalaust ef þess er þörf til að skara eld að sinni köku.

þetta vita náttúrulega allir og maður kannast svosem við dæmin þegar maður leiðir að þessu hugann. hef allt of lítið gert af því að velta fyrir mér þjóðmálum síðustu árin. best að þurrka af gleraugunum og fara að líta í kringum sig.

UPP Í KOK AF KJAFTÆÐI

2009-01-15T17:55:00.004Z

það er orðið langt um liðið síðan ég skrifaði eitthvað um samfélagsmál eða pólitík. kreppuna hef ég kosið að láta eiga sig enda svo yfirfljótandi umfjöllun um efnahagsmál síðustu mánuði að hverri nýrri frétt þarf að troða ofan í yfirfullt kok manns með hlaðstokki.

en nú er mér mál í framhaldi af frétt í RÚV í gær um verðfall á sorpi og stórauknum kostnaði við endurvinnslu.
ég hef í fjölda árað þusað í mínum hópi um endurvinnslu á sorpi og varað við einhliða áróðri og bulli í þeim málaflokki. er þá einkum að tala um endurvinnslu á pappír og pappírsvörum.
fréttin í gær var um að verð sem fæst fyrir m.a. bylgjupappa sem fluttur er úr landi til endurvinnslu hafi fallið um allt að 95% á síðustu mánuðum og nú fáist 5-10€ fyrir TONNIÐ af bylgjupappa. þá er eftir að flytja vöruna sjóleiðis til Skandinavíu og endurvinna hana. mismuninn greiða íslenskir neytendur og skattgreiðendur – kostnað sem er að margfaldast. sem væri í sjálfu sér allt í lagi ef maður bara VISSI að þetta þjónaði þeim tilgangi að vernda náttúruna, hlífa umhverfinu og spara náttúruauðlindir.
eftir stanslausan áróður í aldarfjórðung er það löngu orðið að viðurkenndum sannleika að öll endurvinnsla sé góð; stuðli að minni mengun og betri nýtingu náttúruauðlinda. það er ekki að sjá að nokkur spyrji sig hvort þetta sé alltaf raunin. hvað varðar endurvinnslu á pappír frá Íslandi hef ég verulegar efasemdir og er reyndar sannfærður um hið gagnstæða. rök mín eru eftirfarandi:

1. að því ég best veit kemur nánast allur pappír sem notaður er á Íslandi, t.d. til hvers konar prentunar, umbúða og hreinlætis frá Skandinavíu – semsagt frá Finnlandi og Svíþjóð. pappírsframleiðsla í þessum löndum er sjálfbær og gengur ekki á nokkurn hátt á náttúruauðlindir. ég líki nytjaskógrækt sem þeirri sem stunduð er í þessum löndum við kartöflurækt; það er sáð, uppskorið og sáð aftur. Svíar settu í lög á 19. öld að skógareigendum væri skylt að rækta meiri skóg en þeir fella til nytja og þannig hefur það verið og þannig er það. þess vegna er það út í hött þegar fólk telur sig vera að vernda skóga, jafnvel regnskóga Amason, með því að endurvinna dagblöð og mjólkurfernur frá Íslandi. því skógarnir vaxa þeim mun meira sem meira er höggvið.

2. að endurvinna pappír frá Íslandi hefur í för með sér að auk þess að safna úrgangspappír í þar til gerða gáma eða tunnur úr stáli og plasti (hér minni ég á að plast er framleitt úr olíu og stálframleiðsla er orkufrek og gengur á náttúruauðlindir), flokka og flytja til hafnar og síðan sjóleiðis yfir Norður Atlantshaf. siglingin ein og sér kostar óhemju af olíu með tilheyrandi útblæstri kolefna – semsé mengun sem gengur á náttúruauðlindir og stuðlar að gróðurhúsaáhrifum. það er semsagt alls ekki sjálfgefið að endurunninn pappír sé umhverfisvænni en „nýr“ pappír sem unninn er úr sjálfbærum skógum, þvert á móti.

3. endurvinnslan sjálf er orkufrekt ferli og mér hefur aldrei verið sýnt fram á að það geti á nokkurn hátt verið hagstæðara náttúrunni að ganga í gegnum það ferli frekar en að frumvinna pappír úr nýjum viði úr sjálfbærum skógum sem nóg er til af.

---

til er afar einföld leið til að endurvinna pappír sem er langtum hagkvæmari en nokkur önnur. það er að urða pappírinn og breyta honum aftur í mold, þaðan sem hann kom upphaflega. í rauninni þarf ekki annað til þess en heppilegt landrými sem næst neytendum pappírsins. og hvað sem hver segir um það þá er fráleitt að halda öðru fram en að á Íslandi sé landrými nóg. á heppilegum stöðum mætti síðan rækta nytjaskóg upp úr þessari mold og þegar þar að kæmi höggva skóginn til að vinna úr honum pappír. það væri raunveruleg endurvinnsla.

GLEÐILEG JÓL

2008-12-24T12:28:00.002Z

nýstúdent!

2008-12-21T18:43:00.005Z

föstudaginn 19. des. sl. útkrifaðist Kolbrún Þorfinnsdóttir, „litla“ stelpan hennar Signýjar minnar, úr Fjölbrautaskólanum í Ármúla.
stóð sig með stakri prýði og gekk frá athöfninni með verðlaun fyrir bestan árangur í sögu, félagsfræði, hagfræði og stærðfræði!

innilega til hamingju báðar tvær með glæsilegan árangur Kolbrúnar!

baðherbergið

2008-12-21T18:26:00.004Z

framkvæmdir við endurnýjun baðherbergisins, og þó einkum innkaup á búnaði og flísum, hófust fyrir kreppu og því varð ekki aftur snúið. sem betur fer.
þessu stórvirki er nú nánast lokið og þvílík óhemju breyting á heilu heimili!

því miður glötuðust myndirnar sem teknar voru af herberginu áður en niðurrif hófst, en í staðinn eru til myndir sem teknar voru þegar aðeins var búið að fjarlægja gömlu flísarnar af veggjunum. sem voru brúnar og mynstraðar að hætti fyrri hluta áttunda áratugar síðustu aldar og höfðu ekki elst vel.

þetta tók tímann sinn en loksins þegar hægt var að byrja á raunverulegri uppbyggingu eftir að niðurrifi var lokið fór að verða verulega gaman!

það var þúsundþjalasmiðurinn og mágur minn Sveinn Gunnlaugsson húsasmíðameistari sem bar hitann og þungann af þessu verki og leystu úr hverju vandamálinu af fætur öðrum af stakri snilld og sóískri ró. takk fyrir það!

glugginn er til sannindamerkis um að þetta er sama baðherbergið!

leikhúsupplifun

2008-11-01T13:39:00.002Z

bara hreinlega verð að tjá mig um þetta:

vare svo heppinn að vera boðið í leikhús í gærkvöld. fór í Borgarleikhúsið í fyrsta sinn og sá söngleikinn Fólkið í blokkinni eftir Ólaf Hauk Símonarson.

til að útskýra niðurstöðun hér á eftir er rétt að taka fram að ég var leikhúsrotta frá barnæsku og sá mjög lengi allar uppfærslur hjá LA og fram eftir aldri allan fjandann í Þjóðleikhúsinu og Iðnó auk hinna og þessara sýninga annarra leikhópa.

hætti nánast að stunda leikhús upp úr þrítugu með þeim orðum að ég væri búinn að láta mér leiðast í leikhúsi fyrir lífstíð. enda búinn að sjá aðeins of margar vondar sýningar um dagana.
hef aðeins tekið upp þráðinn aftur seinni árin en sáralítið og sjaldan. og fór svo á þennan söngleik í gær.

Fólkið í blokkinni í þessari uppfærslu Borgarleikhússins er jafnversta leiksýning sem ég hef séð á sviði og þvílík endaluas leiðindi hef ég ekki upplifað afar lengi. verkið er drasl. sýningin er beinlínis vond.

ekki fara á þetta!

sýning og bók í farvatninu

2008-10-10T16:37:00.004Z

smellið á auglýsinguna til að lesa.

þrjár braghendur

2008-10-10T09:36:00.002Z

Góður þykir greiði okkar gersku vina.
Þrautir er þeim ljúft að lina.
Landar: Gefum skít í hina!

---

Dagar uppi Davíðs lýður. Döpur þjóðin
vísast allan missir móðinn.
Mæðir blóðrás ríkissjóðinn.

---

Þúsundkalla þykir mörgum þörf að spara.
Mín vegna þeir mega fara,
manndóminn ég á til vara.

Mamma er orðin áttræð!

2008-10-06T18:59:00.001Z

Edda Jóhannesdóttir Jensen – áttræð 4. október 2008

Hún mamma fer nú sennilega að reskjast.

Þessi litla skotta sem flögrar milli landshluta og landa út í eitt, alltaf eins og klippt út úr tískublaði – þetta stelpukorn á semsagt áttræðisafmæli í dag.

Stelpan sem byrjaði að keyra bíl fyrir svosem áratug síðan og lét sig ekki muna um að demba sér út í umferðina hérna í Reykjavík þegar hún hafði orðalaust tekið sig upp úr heimahögunum og flutt suður með allt sitt hafurtask – þessi stelpa er áttræð í dag.

Hún mamma okkar, þessi spengilega dama með flotta hvíta hárið, sem málar fíngert postulín og heklar dúllur milli þess sem hún siglir norður á Hornstrandir eða skýst til Danmerkur að heimsækja ættingja og vini, er áttatíu ára – hvort sem þið trúið því eða ekki. Ég er handviss um að hún trúir því ekki sjálf, enda ekkert sem bendir til að hún sé neitt að kikna undan öllum þessum árum.

Og eitt af hennar mörgu hlutverkum er að lesa sögur og ljóð fyrir „gamla fólkið“ hérna á Hrafnistu.

Ég ætla ekki að fara í langar upprifjanir eða sögur af mömmu úr æsku okkar systkinanna. Ekki vegna þess að ekki sé af nógu að taka, heldur þveröfugt.

Því auðvitað var mamma alltaf til staðar og var – eins og mömmur eru á stóru heimili í sveit – sjálfgefin stærð í lífinu.
Hvort sem maður var svangur eða þreyttur, með skrámuð hné eða ælupest; hún var alltaf til staðar og kom öllu í lag á þennan áreynslulausa og eiginlega ósýnilega hátt sem bara mömmur gera.

En á fullorðinsárum þegar maður fór að líta til baka fór ekki frá því að maður furðaði sig á hinu og þessu.

Það var kannski ekkert svo sjálfgefið og áreynslulaust að taka barnung kaupstaðarstelpa við búsforráðum í eyðikoti úti í sveit og vera svo allt í einu komin með sex börn. Sandskúra gólfin, berjast við kolamaskínuna, þrífa glösin á olíulömpunum, taka slátur í tugavís.
Með fjölda manns í fæði, sauma og prjóna öll föt á barnaskarann og halda þeim hreinum og í lagi. Og á sumrin fylltist bærinn af gestum sem þurftu að borða, fá þvegið af sér og gista. Krakkar í sveit bættust við okkur systkinin sex og barnabörnin komu snemma og áttu sitt annað heimili á Rauðavík.

Það var örugglega oft þröngt í búi en okkur skorti aldrei neitt.
Það er nefnilega þannig að hún mamma getur allan fjandann.

Einhvern veginn gerðist það í öllu þessu annríki sem bóndakonan býr við að hún kunni hvað sem var: Saumaði spariföt eins og skreðari, eldaði og bakaði allt það gúmelaði sem hugurinn girntist, þreif bæinn og heimilisfólkið án þess að nokkur tæki eftir því, safnaði vetrarforða í búið. Og var alltaf til staðar.
Glímdi oft við erfið veikindi en kom ávallt til baka.

Og eftir að fækka tók í heimili þegar við hurfum eitt og eitt úr hreiðrinu, hvert að sinna sínu lífi, tóku félagsmál og önnur trúnaðarstörf við.
Mamma var virk í félagsmálum kvenna á Norðurlandi um áratuga skeið og meðhjálpari var hún lengi í Stærri-Árskógskirkju. Til að kóróna þetta gerðist hún svo hreppstjóri í Árskógshreppi. Mamma mín er lögga!

Já, hún getur allan fjandann og er auðvitað á fullu ennþá og ekki ástæða til annars.

Hún getur dansað og hún getur sungið. Hún syngur með Kór eldri borgara í Mosfellsbæ og stundum sæki ég hana þangað eftir æfingar og þekki hana á sönglinu þegar hún nálgast. Og enn er hún meðhjálpari og ef annað hefur ekki dugað til þá tryggir það henni örugglega vist í góða staðnum þegar þar að kemur eftir einhverja áratugi. Fólk sem er sísyngjandi og raulandi hefur það fínt og ég held að frú Edda sé rétt að byrja.

Það er nefnilega þannig að einn algengasti frasinn hennar mömmu á betur við um hana sjálfa en flest annað: „Það er svo óskaplega gott í þessu.“

Hjartanlega til hamingju með daginn mamma!

tónleikar framundan

2008-09-10T19:11:00.002Z

smellið á myndina...
ljósmyndirnar tók Kristján Pétur Sigurðsson, takk.

spilda númer sjö

2008-08-13T15:22:00.003Z

það var stoltur skógareigandi sem heimsótti Niðurlot og spildu númer sjö á Hálsi í Eyjafjarðarsveit nú í lok júlí.

skógarplönturnar sem voru kringum 15 sm á hæð þegar þær voru gróðursettar kringum 1996 eru nú orðnar að ungskógi og hæstu tré komin yfir fimm metra hæð. lerkið æðir upp og reyndar vex þarna allt eins og arfi. skógareigandinn í jaðri lerkiteigs og Signý milli tveggja gráelritrjáa. selja, lindifura og lerki allt um kring.

Goðafoss og Mývatn 30. júlí

2008-08-13T15:10:00.004Z

læt þetta gott heita í bili af Vestfjörðum.
dvöldum svo tæpa viku á Akureyri í lúxuxíbúð Heiðu og Lúlla sem þau lánuðu okkur Signýju af rausnarskap sínum. hitabylgja gekk yfir landið eins og frægt varð og heitasta daginn, þann 30. júlí, fórum við hefðbundinn túristadagstúr til Mývatnssveitar og hitamælirinn fór í 27°C. nokkrar klassískar myndir af Goðafossi, úr Dimmuborgum og Höfða. kom enn einu sinni í Jarðböðin en tók ekki upp myndavélina þar. dýrðardagur í íslensku sumri eins og það verður flottast.

frá Akureyri héldum við svo föstudaginn 1. ágúst og dvöldum í Borgarfirði til mánudagsins 4. ágúst að við héldum loksins heim eftir 31 dags útilegu.

Hesteyri 23. júlí

2008-08-13T13:17:00.004Z

þann 23. júlí gengum við sex saman hraustmennin frá Látrum til Hesteyrar og til baka.
rúmir fjórir tímar hvora leið og yfir fjallveg að fara, Háuheiði.
þetta þótti okkur talsvert afrek þótt Kristbjörn frændi minn Eydal hafi sagt mér að hann hafi verið sjö ára þegar hann var sendur þessa sömu leið til að kaupa eitthvað smotterí í búðinni á Hesteyri...

það er alltaf gaman að koma til Hesteyrar og í Læknishúsinu er rekið gistiheimili og kaffihús þar sem við fengum okkur kaffisopa og pönnsur.

frá Hesteyri liggur gullfallegur bílvegur áleiðis til fjalls en endar þar sem menn voru staddir í vegagerðinni þegar síðustu íbúarnir fluttu burt snemma á sjötta áratug síðustu aldar. steinhlaðin ræsin flytja enn allt það vatn sem að þeim rennur eftir meira en hálfa öld án viðhalds og bera því vitni að menn vönduðu til verka. yfir heiðina er svo ævaforn vörðuð gata sem af og til hverfur undir fönn þótt komið sé undir júlílok. brotnir símastaurarnir eins og skinin bein.

Straumnesfjall 20. júlí

2008-08-12T09:22:00.004Z

nokkur hraustmenni gengu frá Látrum á Straumnesfjall, út á Trumbu, niður Öldudal í Rekavík bak Látur. átta eða níu tíma ganga. við Atli Sigfús héldum okkur við strandlífið á meðan enda hann of ungur fyrir þessa göngu og ég búinn að fara hana margoft.
útsýni af fjallinu er stórbrotið til allra átta þótt ekki hafi ég enn náð að sjá til Grænlands þaðan eins og sagan segir að eigi að vera hægt í björtu veðri. yst á Straumnesfjalli, þar sem heitir ýmist Skorar eða Trumba, eru utalsverðar menjar eftir radarstöð Bandaríkjamanna sem þeir reistu seint á sjötta áratug síðustu aldar á enda heimsins.
ísbjarnaleitarþyrla Landhelgisgæslunnar flaug yfir svæðið meðan liðið var á fjallinu og hrein heppni að þau komust til baka, enda tvö í ljósum flíspeysum...

Aðalvík 18.-19. júlí

2008-08-11T13:16:00.003Z

sigldum með Ramonu frá Ísafirði til Látra í Aðalvík þann 18. júlí.
þessar myndir eru frá fyrstu dögunum þar nyrðra þar sem baðstrandalífið var allsráðandi enda er í Aðalvík flottasta baðströnd Evrópu fyrir norðan Miðjarðarhaf og engir túristar að bögga mann...

Borgarfjörður/Ísafjörður 17. júlí

2008-08-05T18:26:00.003Z

langur en ánægjulegur bíltúr vestur um Brattabrekku, Þorskafjarðarheiði og Ísafjarðardjúp með góðu stoppi að Reykjanesi við Ísafjarðardjúp. þar er uppáhaldssunlaugin mín; 50 metra laug í fjöruborðinu með öskubökkum á bökkunum og malpokar leyfðir. styttist í að Reykjanes verði í þjóðbraut sem til þessa hefur verið fjarri lagi.
enduðum á Ísafirði enda á leið til Aðalvíkur á Hornströndum daginn eftir. enn nutum við gestrisni, að þessu sinni Önnu Gunnlaugsdóttur og barna hennar, í ókeypis gistingu og góðu atlæti. takk enn og aftur.

í blíðviðri eins og við nutum þennan dag er þetta óhemjuflott leið frá upphafi til enda.

Lækjarás í Borgarfirði 13.-17. júlí 2008

2008-08-05T18:20:00.004Z

ókum með drengina suður í Borgarfjörð þar sem við nutum enn einu sinni gestrisni foreldra Signýjar og fengum afnot af sumarhúsi þeirra í Jötnagarðsási.
dvölin hófst á því að klippa mestallt hárið af Sigurði Ormi!
sundferðir í Borgarnes og Varmaland, sullað í læknum og að morgni þess 17. var byrjað að fagna fimm ára afmæli Atla Sigfúsar með pökkum og brúnköku.

Akureyri 11.-13. júlí 2008

2008-08-05T13:10:00.003Z

brunuðum til Akureyrar þann 11. til að taka við Sigurði Ormi og Atla Sigfúsi og ekki síður til að vera við brúðkaup Heiðu og Lúlla.
gistum áfram í fellihýsinu sem við reistum á lóð brúðhjónanna. ekkert myndað í þessum túr nema brúðkaupið sem fór fram í Lögmannshlíðarkirkju þann 12. júlí.

Þjórsárdalur 4.-9. júlí 2008

2008-08-05T12:31:00.011Z

útilegan hófst semsagt í Þjórsárdal.
þar gistum við á tjaldstæðinu í Sandártungu frá 4. til 9. júlí í fellihýsi sem Nonni, bróðir Signýjar, lánaði okkur og kunnum við honum bestu þakkir fyrir.

þetta er stórbrotið svæði og náttúruperlur á hverju strái. sjálf Sandá og umhverfi hennar heilluðu mig upp úr skónum. gaman að geta þess að Sandárbókin eftir Gyrði Elíasson gerist á þessum slóðum og ber nafn af ánni.

hiti fór aldrei niður fyrir 16°C og upp í 26°C við Háafoss. læt myndirnar tala sínu máli.

sullað í Sandá. óðum ylvolga ána fram og aftur kílómetrum saman í umhverfi sem minnir mest á myndir frá Alaska.

Hjálparfoss er flottur!

Gjáin í Þjórsárdal er stórbrotin perla en frekar óaðgengileg og lítt merkt. hafði ekki komið þar áður.

Gjárfoss er flottur í forminu eins og Hjálparfoss þótt ólíkir séu. þarna stungu menn sér til sunds þótt ég hafi ekki leikið það eftir...

Signý átti afmæli og þessi fíni blómavasi var grafinn upp í tilefni dagsins.

þetta er útsýnið út fellihýsinu á tjaldstæðinu í Sandártungu. Hekla naut sín í kvöldsólinni. eitt flottasta tjaldstæði sem ég hef komið á.

við enduðum Þjórsárdalsdvölina á að skoða virkjanaframkvæmdir og fara svo að Háafossi. mögnuð upplifun í steikjandi hita.

útilegan mikla 2008

2008-08-05T11:46:00.005Z

í gærkvöldi komum við Signý heim eftir að hafa verið í útilegu í 31 dag, réttan mánuð. litum einu sinni við heima í rúman sólarhring á þessu flakki sem hófst í Þjórsárdal þann 4. júlí.

í sextán daga voru Sigurður Ormur og Atli Sigfús samferða okkur og m.a. var haldið upp á fimm ára afmæli Atla og fjörtíu og fimm ára afmæli Signýjar í túrnum, sem og brúðkaup Heiðu systur og Lúlla.

eknir voru um 3.400 kílómetrar á þessari sólarlandaferð um Ísland. aldrei í netsambandi og viku án símasambands. þetta var brotthvarf úr mannheimum og frábær mánuður. veður með ólíkindum gott og heppilegt til ljósmyndunar.

næstu daga er meiningin að hlaða hér inn nokkrum myndum frá þessu ferðalagi enda af nógu að taka. þetta verður gert eftir hendinni í tímaröð og skipt í færslur milli áfangastaða.

tónleikafjöld

2008-06-18T10:57:00.007Z

undanfarnar vikur höfum við skötuhjúin verið iðin við að sækja tónleika, bæði í Reykjavík og á Akureyri.

törnin byrjaði á Bob Dylan í Laugardalshöllinni. stórbrotið kvöld og fyrir mér var þetta trúarleg upplifun. sá að vísu ekki neitt enda fráleitt að bjóða upp á standandi tónleika með þessari músík. kallinn hefur aldrei verið flottari og hljómsveitin var geggjuð. við Gunnar frá Stíl mættum þarna saman með fylgdarliði og vorum báðir í trans allan tímann.

næst var ekið til Akureyrar í örstutta heimsókn til að vera við Uppgjör hljómsveitar hússins í Populus tremula þann 31. maí. vinir mínir og félagar héldu þar frábæra tónleika og gáfu út afbragðsgóða plötu með músíkinni sem þeir hafa verið að spila undanfarin misseri.

fimmtudaginn 12. júní mættum við feðgar, ég og Sigurður Ormur, á James Blunt, líka í Laugardalshöll. það var frábært kvöld. Blunt er búinn að vera átrúnaðargoð Ormsins í 2 ár og ekki var annað hægt en að bjóða honum þangað. Blunt var semsagt verulega flottur og þetta er maður sem kann að gleðja sína aðdáendur og gesti. mikil stemning og ólíkt skynsamlegri uppsetning í salnum þar sem allir sátu og sáu allt sem var að gerast á sviðinu allan tímann.

það var svo á laugardagskvöldið síðasta sem við Signý mættum með Sigurð Orm og Atla Sigfús í Café Flóru í Laugardal til að hlusta á Riddara söngsins, með Þórarinn Hjartarson fremstan í flokki, flytja lög við ástarljóð Páls Ólafssonar. verulega flottir tónleikar, fín músík, falleg kvæði og frábær flutningur. hljómsveitin var fiðla, klassískur gítar og kontrabassi og snillingur á hverjum streng. Ösp Kristjánsdóttir söng með Þórarni föðurbróður sínum og Árni Hjartarson frá Tjörn las úr áður óbirtum kvæðum skáldsins.

fimmtudaginn 19. júní var svo stormað á Organ á djasstónleika sem okkar ágæti Pétur Bjarnason stóð fyrir. ástralska undrahljómsveitin The Hoodangers spilaði, búin að flakka um Vestfirði og Norðurland. skemmst frá því að segja að þetta var bráðskemmtilegt og strákarnir komu mér sífellt á óvart. merkilega hljóðfærasett hljómsveit; t.d. enginn gítar heldur eru einu strengirnir banjó og kontrabassi. svo trommur, klarinett, trompet og básúna. og mér sem hefur alltaf leiðst brass fannst þetta alveg geggjað! og svo augljóst hvað hljómsveitarlimir skemmtu sér konunglega í einlægri spilagleði. gáfu mér nýjustu plötu sína að launum fyrir að hanna plakatið fyrir túrinn með þessari bráðfyndnu áletrun: Tak for poster min ven! og semsagt TAKK FYRIR MIG!

þeir spila reyndar aftur í Alþjóðahúsinu á sunnudagskvöld og gæti vel hugsað mér að mæta þar líka...

áburðardreifing

2008-05-19T10:08:00.001Z

einhvern veginn virkaði þetta hálfvonlaust verk að dreifa áburði á KA-völlinn allan með þessari græju... en hafðist á endanum með þolgæðinu...

trúbadúrinn að störfum

2008-05-19T09:21:00.002Z

myndina tók sérlegur hirðljósmyndari Populus tremula, Sigurður Ormur Aðalsteinsson, 12 ára. takk.

fljúgandi myrkur

2008-05-11T17:32:00.000Z

fornleifagröftur

2008-05-11T15:07:00.003Z

þessa bráðfínu mynd sendi Hjálmar Stefán Brynjólfsson mér um daginn. takk.

tekin í stofunni hjá Helga og Beate í Kristnesi fyrir áratug eða meiru. sat og fylgdist með upptökum hljómsveitarinnar sem heitir því fullkomna nafni Helgi og hljóðfæraleikararnir og var eitthvað að reyna að mynda fyrir plötukover ef ég man rétt. það er gaman að fá svona flassbakk annað slagið.

SÖNGVAR | trúbadúrkvöld

2008-05-11T12:44:00.001Z

Laugardaginn 17, maí kl. 21:00 mun Aðalsteinn Svanur Sigfússon standa fyrir trúbadúrkvöldi í Populus tremula. Þar flytur Aðalsteinn Svanur eigin lög við kvæði sín og föður síns, Sigfúsar Þorsteinssonar frá Rauðavík. Af þessu tilefni gefur Populus tremula út bókina SÖNGVAR með kvæðum þeirra feðga.
Húsið verður opnað kl. 20:30. Aðgangur ókeypis – malpokar leyfðir.

GLEÐILEGT SUMAR...

2008-04-24T09:38:00.003Z

...og takk fyrir veturinn. hann var dimmur og langur eins og ævinlega en oft verið erfiðara að afbera hann en nú. þökk sé elskunni minni, krökkunum, vinum og félögum. og nú stefnir í sumar enda spáir frosti og snjó.

BÓKAVIKAN

2008-04-22T16:33:00.004Z

nú er vika bókarinnar og get ekki stillt mig um að monta mig aðeins af framlagi Uppheima til hátíðahaldanna.

auk þess að bók sem við gáfum út sl. haust er tilnefnd til Íslensku þýðingaverðlaunanna, Loftskeytamaðurinn eftir Knut Hamsun í þýðingu Jóns Kalmans Stefánssonar, koma út tvær ljóðabækur á vegum Uppheima á sumardaginn fyrsta.

Borgarlínur eftir Ara Trausta Guðmundsson og Flautuleikur álengdar, ljóðaþýðingar Gyrðis Elíassonar.

Ari Trausti vex með hverri bók og hér lýsir hann upplifunum úr borgum víðs vegar um heiminn.
Gyrðir er ekki aðeins eitt okkar hagasta skáld heltur mikilvirkur þýðandi afburða bókmennta um langt skeið. það er gaman að geta þess að Gyrðir á 25 ára rithöfundarfmæli um þessar mundir. eftir hann liggur þegar á fjórða tug frumsaminna verka og þýðinga.

vatnsvika

2008-04-12T16:00:00.005Z

jahá. nú býðst okkur að bjarga mannslífum. styrkja þær milljónir manna sem búa við vatnsskort eða óheilnæmt drykkjarvatn og bjarga þeim frá bráðum bana. UNICEF segir að á degi hverjum deyi í heiminum 6.000 börn af þessum sökum.

það er gott að bjarga þeim sem bjargað verður. en aðferðin sem notuð er stingur mann – eitthvað sem passar illa saman. semsagt sú að með því að borga fyrir kranavatn á íslenskum gourmet-restauröntum bjargi maður nauðstöddum í þriðja heiminum.

er ekki eitthvað siðlaust við þessa aðferð?

jú sko, nú skulum við hjálpa bágstöddum og fá okkur eitt glas af kranavatni á 250 kall meðan við kjömsum á nautasteikinni á Holtinu eða humrinum í Sjávarkjallaranum... það breytir jú ekki öllu hvort reikningurinn verður 22.500 eða 22.750.

hmmmm.

myndir af hugarheimi

2008-03-15T08:00:00.005Z

í dag opnar minn góði vinur Arnar Tryggvason sína aðra myndlistarsýningu í Populus tremula.
bestu hamingjuóskir í tilefni dagsins!

Myndverk Arnars hafa vakið verðskuldaða athygli enda sýnir hann ljósmyndir af húsum, götum og landslagi sem er ekki til – ljósmyndir af hugarheimi.
Hvert verk er samsett úr aragrúa ljósmynda sem Arnar bútar niður og raðar saman upp á nýtt – byggir ný hús og mótar nýtt landslag. Og þrátt fyrir að myndefnið hafi yfir sér framandlegan blæ er áhorfandinn þess jafnframt fullviss að hann þekki myndefnið, hafi gengið þarna um, komið í þessi hús.

Addi býður okkur í ferðalag um framandi heimaslóðir.

borgirnar við sundin

2008-03-15T07:36:00.007Z

af og til heyrir maður í fólki að agnúast út í þann gamla og góða sið að íslenska staðarheiti. að ekkert sé hallærislegra en tala um Lundúnir, Dyflinni, Miklagarð. þegar ég heyri þetta spyr ég venjulega hina reiðu hvað höfuðborg Danmerkur heiti. það verður vandræðaleg þögn og svo er skipt um umræðuefni. nóg um það.

skrapp semsé til Kaupmannahafnar örstutta helgarferð um daginn, bara tvær nætur og átti þar stefnumót við hana Signýju. það er gaman að eiga deit við elskuna sína þar og svo fyndið sem það kann að vera var ég gersamlega ókunnur þessum bæ. hafði gist þar eina nótt fyrir rúmum tuttugu árum síðan, nánast millilending.
eftir á að hyggja er samt það sem upp úr stendur úr þessum túr á dögunum hvað það var ægilega helvíti kalt. hitastigið stóð í núll gráðum en mér, gömlum sveitahundi af Árskógsströndinni, hefur ekki í annan tíma orðið kaldara. mætti þó kappklæddur.

hvað um það: margt fannst mér fallegt í Höfn, frekar einsleitt reyndar, en þangað hyggst ég koma fljótlega aftur og þá að sumarlagi. hins vegar hefur maður verið minntur rækilega á það af og til í vetur að í Reykjavík er fallegra en á flestum stöðum. þótt tekist hafi frábærlega að klúðra útliti sjálfs bæjarins er umgjörðin gjörsamlega geggjuð, hún er svo flott.

færslunni fylgja myndir úr borgunum við sundin.

mannýgi

2008-03-15T07:01:00.004Z

af því að farið er að fella þunga dóma yfir bullandi bloggurum er freistandi að reyna að vekja það hobbí til lífsins á ný - sjáum til.

löggan á höfuðborgarsvæðinu er skemmitlega áberandi í mjölfiðlunum þessa dagana. Stefán, sonur hans Eika, hefur verið að berja sér á brjóst bálillur yfir því að að dómarar hafi ekki tyftað almennilega nokkra útlenda pörupilta sem lentu í slag við löggur á Laugaveginum.

auðvitað veit ég ekkert um það mál, var ekki í þessum slag, en hef með sjálfum mér fagnað þessum dómi. því auðvitað er það ekkert flókið að takist ekki að sanna sekt ber að sýkna. löggan, hversu ágæt sem hún er, má undir engum kringumstæðum fá að panta dóma yfir sakamönnum. og eins og ég hef oft sagt: frekar vil ég þúsund glæpona gangandi lausa en einn saklausan í tugthúsi.

svo er á forsíðu Fréttablaðsins í dag aðalfyrirsögn um að löggan vilji hunda til valdbeitingar. hmmmm. mikið langar kallagreyin að vopnast. sé þá fyrir mér með skilríkin sín á bumbunni og tækjabelti (eins og Batman átti) að siga honum Spora: urrdanbíttann!

þarna liggur ónýtt tækifæri í landkynningu og ferðaþjónjustu. í þessu máli legg ég til að lögreglan á höfuðborgarsvæðinu gangi á undan með góðu fordæmi og marki sérstöðu sem eftir yrði tekið um gjörvalla heimsbyggðina. semsagt þá að í stað þess að kenna einhverjum hefðbundnum hundspottum að ráðast á menn þjálfi löggan upp kindur til valdbeitingar. mannýg rolla er verulega ógnandi þegar hún stappar niður annarri framlöppinni og starir á andstæðinginn manndrápsaugum. og íslenska kindin er jú forngripur frá landnamsöld. verum nú stolt af upprunanum og fortíðinni og ræktum upp stofn af fallegu ofbeldisfé.

svífandi synir

2008-02-12T14:50:00.000Z

þessar myndir af þeim sonum mínum svífandi voru teknar um nýliðna helgi við heita pottinn fræga á Ytri Vík á Árskógsströnd.

þar hittist stórfjölskyldan einu sinni sem oftar og hélt þorrablót frá föstudegi til sunnudags. frábær samkoma að vanda enda lagt af stað akandi norður í verstu veðurspá í manna minnum, eða þannig. var sumarfæri en fjandi hvasst á köflum.

að vaða villu og reyk

2008-01-15T11:00:00.000Z

sitthvað er skemmtilegt og skrýtið þegar kemur að forsjárhyggju yfirvalda. reykingaherbergin eru eitt skemmtiatriðið.

vertinn á Barnum á Laugavegi 22 mun hafa innréttað sérstakt reykingaherbergi fyrir viðskiptavini í trássi við reglugerðir og nú ætlar Umhverfissvið Reykjavíkurborgar að taka á því máli af festu að eigin sögn. enda svosem ekki stætt á öðru en fylgja settum reglum.

aðaldjókið er samt að á því háa Alþingi mun enn vera í notkun sérstakt reykingaherbergi. þeas: löggjafinn kýs að setja okkur hinum reglur en fara ekki að þeim sjálfur.

heyrði eimnitt um helgina haft eftir þessum veitingamanni á Laugavegi 22 að meðan væru í notkun slík afdrep í Alþingishúsinu og í Leifsstöð myndi hann sjá sínum gestum fyrir aðstöðu til sömu hluta. gott hjá honum.

---

í framhaldi af þessu: hefur einhver heyrt Lýðheilsustöð leggja til bann við reykingum, notkun og sölu tóbaks, á Íslandi?
eða er sú stofnun (mönnuð tugum starfsmanna sem hafa það hlutverk að hafa vit fyrir okkur hinum) bara í því að segja okkur að drekka meira vatn?

gleðilega hátíð!

2007-12-24T13:38:00.000Z

ættingjum, vinum og öllu góðu fólki sendi ég óskir um gleiðega hátíð og ánægjulegt komandi ár. þakka samskipti og samveru á árinu og allt gamalt og gott.
góðir vinir og venslafólk er jú það sem skiptir mann hvað mestu máli í lífinu. á því sviði er ég mikill gæfumaður og þakklátur fyrir það.
gleðileg jól.

ber er hver að baki...

2007-12-23T20:55:00.000Z

...nema sér stóra bróður eigi. sungu Spaðar.

á föstudaginn var varð Hjalti Örn bróðir minn sextugur. heill sé honum. myndin er tekin nokkru fyrir sextugsafmælið af Hjalta og Krumma.
af þessu tilefni urðu til Hjaltarímur hundgamals og eru svona:

Áratugur æviskeiðs er enn að baki.
Sorglegra en tárum taki.
Trúi ég að flestu hraki.

Sýnast þó á sjötugsaldri syndir nægar,
sem er gott að sinna vægar.
Í sakirnar að fara hægar.

Lifa má hann framvegis á mysu og malti.
Getan verður senn að gjalti.
Gamall verður bráðum Hjalti.

Afbragðsgott að vera löngu orðinn afi.
Í vinnu sinni vera á kafi.
Verkefni ég tel hann hafi.

Óskir færum aldurhnignum allra bestar.
Góðar stundir, gæfumestar,
gefist þér sem allra flestar.

jólalögin

2007-12-14T19:18:00.000Z

fátt er jafn ómerkilegt og jólalög. eins og þau hafa birst manni undanfarna áratugi í íslensku útvarpi. með örfáum undantekningu reyndar. svosem jólaplötur Rögnvaldar gáfaða hérna um árið og auðvitað Baggalútur, sem hefur komið með hverja snilldina á fætur annarri á þeim vettvangi.

nú stendur Poppland á Rás2 fyrir jólalagakeppni. þar eiga mínir góðu vinir og félagar, og bráðfínu músíkantar, Helgi og hljóðfæraleikararnir, lag sem er helvíti gott. flott kvæði við gott lag. 80 kvenna jól. og þjóðin kýs. kjósið þá.

http://ruv.is/heim/vefir/poppland/jolalagakeppni/

flugveður

2007-12-14T18:57:00.000Z

ætlaði að vera á Akureyri í kvöld að halda litlu jól með vinum og félögum í þeim ágæta klúbbi Populus tremula.
af því ferðalagi verður ekki vegna veðurs – næsta athugun á flugi er kl. 06:45 í fyrramálið (eða fyrramoli eins og það hét á Ströndinni).

búinn að slá ferðalagið af enda var erindið að hitta vinina í kvöld og synina á morgun. verð einfaldlega að eiga þetta inni.

finnst það merkilegt að þetta er í þriðja sinn á rúmum mánuði sem þetta gerist; síðustu tvo skiptin sem Sigurður Ormur hefur komið til mín suður fljúgandi hefur hann ekki komist norður með pöntuðu flugi, þurft að gista aukanótt í bæði skiptin.

hélt að þetta væri liðin tíð en svo er auðvitað ekki. náttúran er söm við sig og hún ræður.

forystusauður hins frjálsa heims

2007-12-13T18:16:00.000Z

á unglingsárum var mér kennt að Rússar væru góðir og Bandaríkjamenn vondir.
Alræði öreiganna þar sem allir voru jafnir og höfðu næga vinnu, húsnæði á vegum ríkisins og samheldnin ein ríkti annars vegar – gróðahyggja auðmanna sem arðrændu almúgann og sköruðu eld að sinni köku hins vegar. trúði þessu öllu fram á síðustu stundu; þangað til kommúnisminn var endanlega hruninn og ekki stóð steinn yfir steini frekar en í múrnum mikla í Berlín. og eins gott að flett var ofan af því svínaríi öllu.

eftir stóðu vesturveldin með pálmann í höndunum: þetta sögðum við alltaf! hjá okkur ríkir frelsið - hjá þeim... ja, STASI, svona gott dæmi um algjöra kúgun borgaranna sem eru undir stöðugu eftirliti allan tímann. njósna hver um annan og gubba svo upplýsingunum inn til flokksmaskínunnar miklu.

í fréttatímum í dag og gær hefur verið sagt frá fólki sem lent hefur í hremmingum á flugvöllum í Bandaríkjunum af tilefnum sem eru svo smávægileg að viðbrögðin og móttökurnar ganga fram af öllum. ofstækið og ofsóknaræðið sem skín af slíkum málum er algjört og réttlætingin jafn hláleg og var austantjalds hér á árum áður: að verja borgarana, frelsið og kerfið.

eftirlit með almenningi hefur kannski aldrei og hvergi verið meira en það er þessa dagana í þeim löndum sem helst kenna sig við frelsi og umburðarlyndi; Evróðusambandslöndin og Bandaríkin. og þegar paranojan er komin á þetta stig fer fjöldi fórnarlamba vaxandi: hver einasti kjaftur er grunsamlegur, hættulegur og þar af leiðandi fjandsamlegur. og ber að meðhöndla sem slíkan.

ég minntist á bíómynd fyrir allmörgum mánuðum síðan: Líf annarra heitir hún, er þýsk og baklandið er STASI. full ástæða til að minna á hana aftur og dagkipunin er sem fyrr: SJÁIÐ ÞESSA MYND - er á leigunum.

braghenda númer tvö

2007-12-13T13:51:00.000Z

Þótt bloggað sé í bundnu máli er bull ei minna.
Ættir frekar öðru að sinna
eða lesa pistla hinna.

Friðarsúlan hnigin að sinni

2007-12-10T16:11:00.000Z

Friðargeislinn fannst mér vera flottur drjóli.
Náði hann í næturskjóli
niður undan drottins kjóli.

malbiksvetur

2007-11-29T09:15:00.000Z

orðið langt síðan ég fylgdist síðast með vetrarkomunni á suðvesturhorninu svona frá degi til dags. og finnst skammdegið orðið fjandi dimmt þessa dagana.

í vikunni gerði fyrstu hálku vetrarins sem eitthvað kveður að í Reykjavík með ísingu dag eftir dag, alveg snjólaust enn og því koldimmt allan sólarhringinn.

kom vetrardekkjum undir bílinn fyrir nokkrum dögum og ákvað að hætta að nota nagladekk (sem ég hef verið grjótharður á að nota til þessa) og er afar ánægður með þá ákvörðun. hef oft lýst því yfir að dagurinn sem nagladekkin eru sett undir bílinn sé versti dagur ársins, sú aðgerð lýsi endanlegri uppgjöf fyrir vetrinum og viðurkenningu á margra mánaða skammdegisdrunga og kulda framundan.

að sleppa nöglunum gerir þetta mun léttbærarara, svo hlálegt sem það nú er, því maður finnur sáralítinn mun á vetrar- og sumardekkjum; ekki glamrandi og spólandi naglar á auðu malbiki öllum stundum, sem aftur gerir að verkum að þegar loksins þarf á nöglunum að halda eru þeir uppslitnir eða hreinlega horfnir úr dekkjunum.

mér finnst gaman að keyra bíl, og vil eiga bíla sem gaman er að aka. og að aka góðum bíl á auðu malbiki með ískrandi naglasurgið í eyrunum er ömurlegt. og svo er það þetta með slit á malbiki og svifryksmengun – það er engin ástæða til að gera lítið úr því.

en hvað um það, í myrkrinu þessa vikuna hefur hugurinn aftur og aftur leitað suður á bóginn og hef staðið mig að því að skoða ferðatilboð til Kúbu og Kanaríeyja... því eins og ég hef margoft haldið fram:
maðurinn, rétt eins og aðrar skepnur, er ekki mikið flóknari búnaður en sólarrafhlaða.

lífið í bleiku

2007-11-21T11:37:00.000Z

í gærkvöldi sá ég þá ágætu bíómynd La Vie en Rose – sem segir söguna af Edit Piaf.

þetta er snilldarmynd um hrikalegt lífshlaup. áhrifamikil, falleg, sorgleg og feiknavel gerð að öllu leyti.

hef sáralítið kynnt mér sögu þessarar konu og því kom mér á óvart hversu lygileg og hádramatísk ævisaga hennar er, frá fæðingu til grafar. þar er ekkert einfalt, þægilegt né ódýrt. þrotlaus barátta, sigrar og ósigrar, gleði og sorg. mikil sorg. hún náði ekki fimmtugu áður en allt var þrotið – en hvílík gjöf sem hún færði öðrum.

ráðlegg öllum að sjá þessa.

Kúba og kýrhausar

2007-11-20T14:54:00.000Z

skrítnir hlutir hrærast í þeim kýrhausum sem kenna sig allra hausa helst við frelsi, einstaklingsframtak og sjálfstæði. nýlegt dæmi frá BNA hefur verið í fréttum og hér á Fróni er ekki hörgull á þeim.

í guðs eigin landi hafa einhver yfirvöld verið að pota í Boeing verksmiðjurnar og vilja banna þeim að selja flugvélar til krimmanna í Icelandair Group. ekki af því að félagið heiti svona korní nafni heldur vegna þess að það gæti hent sig að þessum líka fínu þotum væri flogið til Kúbu með túrista. sem er auðvitað í trássi við bandarísk lög sem stefna að því að svelta kúbsku þjóðina frá kommúnisma. en hefur ekki alveg verið að virka frekar en önnur viðskiptabönn nokkurs staðar, nokkurn tíma.
hvað um það, ég á erfitt með að sjá í þessu mikla baráttu fyrir frelsi og framtaki. eða yfirleytt nokkuð annað en hallærismennsku.

á okkar kæra Íslandi hafa framámenn úr Framsóknarflokknum og ekki síður Sjálfstæðisflokknum farið fram með offorsi árum saman gegn landeigendum og þjóðnýtt einkalönd í stórum stíl.

rúdólf rósenberg

2007-11-13T12:01:00.000Z

við Signý erum á leið norður um næstu helgi.

aðalástæðan er bókmenntakvöld í Populus tremula þar sem kynnt verða ljóð hulduskáldsins Rúdólfs Rósenberg. Rúdólf er alterego míns góða vinar Sigurðar Jónssonar og hefur ort ágæt kvæði hin síðari ár en ekki farið hátt með þessa iðju.
Populus mun gefa út bók með þessum ljóðum í tilefni dagsins.

hlotnast sá heiður að fá að lesa hluta ljóðanna og ætla mér að syngja tvö þeirra – upphátt!

hlökkum til að mæta í kjallarann, hitta félagana og taka þátt í þessari uppákomu.

krakkar

2007-10-24T18:19:00.000Z

um síðustu helgi voru Atli Sigfús og Katla að vísitera hann pápa sinn. sem var hreint afbragð.
þessi mynd var tekin í Laugardalnum á sunnudaginn.

nýtt ljóðskáld

2007-10-24T09:41:00.000Z

í síðustu viku hlaut Ari nokkur Jóhannesson Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar fyrir ljóðabókina Öskudaga. Uppheimar gáfu bókina út sama dag.

Ari er læknir á sextugsaldri og hefur aðeins ort í örfá ár - sem kemur á óvart við lestur bókarinnar, enda fullþroska skáldskapur þar á ferð og verulega flottur. á nýbirtum „metsölulista" Eymundsson er bókin í þriðja sæti yfir innbundin skáldverk og ljóðabækur.

í þætti Egils Helgasonar, Kiljunni, verður talað við Ara í kvöld og ég ráðlegg ljóðaunnendum að fylgjast með.

---

þar verður einnig fjallað um nýjustu bók Gyrðis Elíassonar, Sandárbókina, sem er líka nýkomin út á vegum Uppheima. enn hefur þessi bók einungis fengið hástemmt lof, m.a. hjá Ástráði Eysteinssyni í Lesbók Moggans um síðstu helgi og í Víðsjá í gær var hún skilgreind sem snilldarverk. og er nú í fjórða sæti metsölulista Eymundsson yfir innbundin skáldverk.

---

í næstu viku sendum við svo frá okkur nýtt smásagnasafn eftir Böðvar Guðmundsson, Sögur úr Síðunni.

---

semsagt – eins og segir í ágætu viðlagi sem fylgdi vinnustaðasöng á Stíl fyrir nokkrum árum: það er gaman í vinnunni!

kýr og kaupahéðnar

2007-10-22T22:41:00.001Z

af því að ég hef ekki sett inn færslu í þrjár vikur ætla ég að láta tvær vaða í kvöld – hér er sú síðari, og líka innblásin af sjónvarpsfréttunum:

Landbúnaðrháskólinn er búinn að reikna það út fyrir kúabændur í landinu að með því að skipta um kúakyn geti þeir sparað sér milljarð á ári. þeas allir kúabændur samanlagt. þúsundmilljónkall. þetta var fyrsta frétt á rúv í kvöld.

menn hafa verið að deila um kúakyn síðusku ár og Guðni gekk svo langt að kyssa belju beint á munninn fyrir blaðamenn. hef enga skoðun á kúakynjum en fannst áhugavert að samanlagður kúabændastofn landsins er að tala um árlegan sparnað sem er svo mikill að verða að fyrstu frétt í sjónvarpi allra landsmanna – en samt bara sama talan og einn töffari úr viðskiptalífinu gaf Háskólanum í Reykjavík um daginn. líka sama tala og Bjarni Ármannsson lagið í REI (til viðbótar við hálfa milljarðinn sem hann setti í dæmið mánuði fyrr).

það er semsagt þannig að upphæðir sem skekja kúabændastéttina í heild eru eitthvað sem nýríkir strákar snara upp úr rassvasanum persónulega og prívat eins og að drekka vatn.

bækur

2007-10-22T22:22:00.000Z

hugsa og fæst við bækur og bókaútgáfu alla daga um þessar mundir. sem er bráðgaman.

kannski er það ástæðan fyrir því að það vakti sérstaka athygli mína að í aðalfréttatíma sjónvarpsins í kvöld voru tvær fréttir um bækur. nýútkomnar bækur en samt óvenjulegar fréttir – eða öllu heldur óvenjulegar ástæður þess að bækurnar eru í fréttum.

önnur bókanna hefur reyndar verið í fréttum dögum saman og hefur komið út áður – og þar liggur „hnífurinn grafinn í kúnni". biblían.

hin bókin er líka margútgefin áður en kemur nú út eftir að hafa verið ófáanleg áratugum saman og öfugt við biblíuna hefur engu verið breytt frá fyrstu útgáfu: Tíu litlir negrastrákar.

það sem er skondið við fréttir og deilur um þessar bækur er hins vegar það sama varðandi báðar: pólitísk rétthugsun.

það böggar fólk að þýðingu biblíunnar skuli hafa verið breytt, enda er svo að sjá að innihaldi texta hafi verið hliðrað til svo það falli að smekk Íslendinga þessa dagana – og þótt það angri smekk Gunnars í Krossinum. bræður verða systkin, svo dæmi sé tekið. kannski er þetta bara sætt en ber þess samt óþægileg merki að opinber rétthugsun sé að teygja anga sína fullvíða.

sem kristallast einnig í því að enginn hefur þorað að gefa út negrastrákana tíu fyrr en Skruddumenn taka nú af skarið. þótt hér sé um rammíslenskt verk að ræða, texti í bundnu máli og myndir eftir sjálfan Mugg, Guðmund Thorsteinsson. í sjálfu nafni ritsins er óímunntkanlegt orð, negri. sem var sjálfsögð skilgreining á þeldökku fólki í upphafi tuttugustu aldar.
reyndar er ég nokkuð viss um að þetta sé vond bók, en hún er fyndin heimild um hugsanagang fyrir öld síðan og bara gaman að sé gefin út enn á ný. en má búast við að rétthugsandi forðist gripinn og reyni að vernda unga sína fyrir slíku.

stóra bomban

2007-10-01T12:18:00.000Z

sá hrikalegi atburður átti sér stað á föstudaginn var að hann Haukur bróðir minn sprakk í loft upp. á verkstæði BHS á Árskógsströnd. lá ofan á báti sem hann var að vinna við þegar allt rauk í háaloft.

og svo makalaus getur heppni manna verið að hann slapp frá þessu nánast óskaddaður. sem miðað við lýsingar og myndir af vettvangi er óskiljanlegt með öllu.

þetta voru bestu fréttirnar í langan tíma. eins og að eignast þennan góða bróður aftur. því eins og segir í ágæti kvæði hjá hinum ástsælu Spöðum: „ber er hver að baki nema sér stóra bróður eigi."

ljóðagangan

2007-09-18T16:25:00.000Z

er að undirbúa Ljóðagönguna góðu. og það er gaman.

að hringja í skáld og trúbadúra, spjalla og spekúlera og allir taka erindinu vel. enda ljóðagöngur búnar að vinna sér tryggan sess í Eyjafiði. þessi hugmynd félaga Sigurðar Jónssonar frá 1998 að ganga um haustskóg og sameina skóginn, haustið og póesíuna er hreint afbragð og hefur undið skemmtilega upp á sig.

á fyrstu árunum voru leiðsögumenn og lesarar yfirleitt ekki færri en gestirnir en nú hefur það breyst svo um munar.
í fyrra fórum við með 50 manna rútu frá Akureyri í Garðsárreit og þurfti tug einkabíla að auki til að ferja þá sem ekki komust í rútuna. og almenn gleði og samkennd ríkjandi – enda boðið upp á brennheitt ketilkaffi og Brennivín í göngulok.

þetta árið ætlum við í Hánefsstaðaskóg í Svarafaðardal – hreina perlu sem gaman verður að kynna. og hópur skálda og tónlistarmanna boðinn og búinn að taka þátt í þessu. hlakka til að koma norður og vera með í þessu þann 29. september.

fylgist með auglýsingum í næstu viku...

kenning dagsins

2007-09-05T12:01:00.001Z

forsjárhyggjan er mesta mein aldarinnar.

lausn vandans!

2007-09-05T11:55:00.000Z

snemma í morgun laust niður í huga mér lausn áfengisvandans í miðbæ Reykjavíkur. og skylda mín sem samfélagsþegns að deila þessari afburðahugmynd með þjóðinni:

fram hefur komið að menn hyggjast koma sér upp hreyfanlegri lögreglustöð í miðbænum. Þráinn Bertelsson taldi að það væri til þess að löggan þyrfti aldrei út af stöðinni.
mín tillaga er sú að ÁTVR komi sér upp hreyfanlegri vínbúð í miðbænum í stað þessa vandræðagemlings við Austurstræti sem alltaf er grafkyrr á sama blettinum, rétt við Austurvöll.

með hreyfanlegri vínbúð gætu menn einfaldlega lagt á flótta með ríkið þegar rónarnir nálgast; þeir nenna örugglega ekki langt til þess eins að fá volgan bjór.

áfengisbölið verður að hafa sinn gang

2007-08-28T13:54:00.000Z

eins og lesendur vita er ég mikill unnandi áfengis. þess vegna svíður mér staða þess í samfélaginu, enda er hún stórundarleg.

við búum við gamalgróna ríkiseinkasölu og vel má vera að það sé eina rétta leiðin. hef samt verulegar efasemdir. kaupi hins vegar þau rök að verði sala á bjór og vínum leyfð í verslunum muni það leiða af sér hærra verð, minna framboð og verri þjónustu. eins og maður sér svo allt of víða seinni árin með aukinni samþjöppun og hringamyndun í verslun. og rétt að geta þess sem ÁTVR hefur gert vel á undanförnum árum með stóraukinni og bættri þjónustu, amk á stærstu stöðunum.

það er líka mjög vafasamt að banna áfengisauglýsingar meðan þær blasa hvarvetna við í sjónvarpi og í tímaritum. áberandi í íþróttageiranum öllum. en harðbannaðar og fyndið að sjá hvað menn komast upp með í þeim efnum. ólæsilegt orðið léttöl einhvers staðar úti í horni á skilti eða auglýsingu réttlætir grímulausa áfengisauglýsingu. mér finnst þetta bara fyndið.

jafn skondið er að maður getur labbað sig inn í Staðarskála eða söluskála KS í Varmahlíð og keypt sér flöskubjór í sjoppunni. kaldan meira að segja.

og að láta sér detta í hug að bæjarbragnum í miðborg Reykjavíkur verði breytt með því að hætta sölu á kældum bjór í ríkinu í Austurstræti er aumkunarverðari hugsunarháttur en tárum taki. enda hefur forsjárhyggja undir þessum formerkjum aldrei leitt neitt af sér en í besta falli yfirklór.

Cohen i Populus

2007-08-27T17:18:00.001Z

á miðnætti síðasta laugardags hófust tónleikar í Populus tremula þar sem húsbandið góða flutti lög og kvæði kanadíska meistarans Leonards Cohen.

er skemmst frá því að segja að mínir ágætu vinir og félagar voru guðdómlegir – takk fyrir mig!

vargöldin í miðbænum

2007-08-20T09:05:00.000Z

innan fárra daga lýkur búskap mínum í miðbæ Reykjavíkur þegar ég flyt út Tryggvagötu og inn í Laugardal.

téður miðbær hefur verið mikið í fréttum undanfarið, bæði vegna meints stríðsástands þar að næturlagi um helgar og líka vegna fyrirhugaðs niðurrifs gamalla húsa neðst við Laugaveg.

nú er það svo að þótt ég hafi búið síðustu sjö mánuði í jaðri miðbæjarins hefur vargöldin um nætur farið gjörsamlega framhjá mér og ég hef ekki haft sinnu á því að vera hræddur við að láta sjá mig í bænum um helgar. að vísu lítið verið á næturgöltri og kannski þess vegna sem ég er óstunginn enn af uppdópuðum hnífamönnum. ekki svo mikið sem verið vakinn upp um nætur af skrílslátum. en svosem vel í sveit settur hvað þetta varðar með gluggana út í portið bakvið hús.

Vilhjálmur borgarstjóri er reyndar búinn að finna brelluna sem á að leysa þennan „vanda“. og hálfnaður að koma henni í framkvæmd. það er semsé búið að fjarlægja ísskápinn í ríkinu við Austurstræti svo þar fær maður ekki lengur kældan bjór. væntanlega allt annað líf í bænum á eftir. til að bíta höfuðið af skömminni vill Villi þessi helst loka þessari sömu búð.
sem er einhver hjákátlegasta ræsisendaaðgerð sem ég hef heyrt fleygt lengi. pissa í skóinn.

---

samtímis er mikið fjallað um þessa tvo húskofa við Laugaveginn sem bisnissmenn vilja rífa og nýta lóðirnar undir stærri hús sem skili meiri arði. nýta lóðirnar. hef sjálfur lúmskan grun um að þarna séu menn á villigötum, þótt ég sé engin sérstök málpípa friðunar alls sem gamalt er. en þetta er varasöm stefna eins og reyndar allt bullið í tengslum við töfrahugtakið „þéttingu byggðar“. á þeim vettvangi hafa á síðustu árum verið gerð stórkostleg mistök í Reykjavík, blokkahverfin nýju í Túnunum og í Sogamýri skýrustu dæmin um það.
og borgaryfirvöld (svipað mál uppi í miðbæ Hafnarfjarðar síðustu daga) standa með lóðareigendum sem verða að byggja stórt til að lóðirnar skili ásættanlegum arði.

---

ég er með tillögu um allsherjar lausn á þessum deilumálum um stórhýsi í grónum miðbæjum. gerum tilraun í Reykjavík.
tillagan er sú að verk- og valdsvið Óbyggðanefndarinnar svokölluðu verði víkkað út og hún fái umboð til að gera kröfu til þess að Laugavegur, alla vega neðanverður, og Kvosin öll verði gerð að þjóðlendu með öllu því sem þar stendur.

væri nefnilega fjandi gaman að fylgjast með viðbrögðum hús- og lóðareigenda í Reykjavík ef ríkið tæki hús þeirra og lóðir eignarnámi með sama hætti og það hefur verið að gera með land í einkaeigu í stórum stíl á landsbyggðinni síðustu árin.

í framhaldinu mætti hugsa sér að fletta malbikinu af Laugaveginum og sjá til þess að hann verði að holóttum drullupollamalarvegi í staðinn, svona af því að það er svo miklu sætara og umhverfisvænna.

þúsund ár dagur, ei meir

2007-08-17T11:26:00.000Z

í dag er liðið ár frá því að þessi bloggsíða var tekin í gagnið. og umtalsvert vatnsmagn til sjávar runnið síðan og miklar vendingar orðið á högum bloggarans. og ekki séð fyrir endann á því róti þar sem flutningar eru framundan á næstu dögum.

á fyrsta bloggdegi fékk ég sendingu frá félaga mínum og vini, Kristjáni Kristjánssyni, þar sem hann dró mig sundur og saman í háði fyrir að leggjast í blogg. vitnaði þá í hann og geri aftur í tilefni dagsins:

... „Bloggið er reyndar soldið sérstök sjálfspyntingaraðferð - en klárlega í anda þeirra syndasela sem vilja AGA sig til ákveðinna verka sem þeir alla jafna myndu aldrei láta sér detta í hug að nenna að inna af hendi - eins og að halda sálardýpkandi dagbók eða setja saman skárri texta en kjaftæði um daginn og veginn."

---

stefnan er sú að byrja aftur að skrá athugasemdir um lífið og tilveruna á þessari síðu, hef hunsað það í blíðunni í sumar.

ekki nóg með það...

2007-08-17T11:16:00.000Z

í tíufréttum á RÚV í gærkvöldi var sagt frá fjölda heimilislausra í Kaupmannahöfn og griðastað fyrir unga heimilislausa Dani.

vissulega vont að þarna sé mikill fjöldi heimilislausra en ágætt að eitthvað er verið að klóra í bakkann. það sem vakti athygli mína var orðalag fréttamannsins í lok fréttarinnar um þessa ungu heimilisleysingja, eitthvað á þessa leið:

„það er ekki nóg með að þetta fólk sé undir þrítugu, drjúgur hluti þess er einnig háður áfengi og eiturlyfjum."

eymingja fólkið – ekki bara dópistar og fyllibyttur heldur líka svo hörmulega sett að vera undir þrítugu!
má þakka fyrir að vera ekki allt undir 23ja ára aldri... en kannski er það ekki jafn heilög tala fyrir yfirvöldum í Køben eins og hjá þeim á Akureyri.

Reykjanes er töff

2007-08-15T13:27:00.000Z

smábíltúr að kvöldlagi í vikunni að Kleifarvatni, Krýsuvík og Vigdísarvöllum. magnað umhverfi og hafði ekki komið áður að Vigdísarvöllum. í kvöldsól er þetta ævintýraheimur, hrjóstrugur og kaldranalegur en ægifagur. maður hugsar ósjálfrátt til Kjarvals.

neðri myndin er úr mosavöxnu hrauninu nærri Vigdísarvöllum, hin frá Fúlapolli við Seltún. þar er hressandi hverasvæði sem minnir um margt á hveraröndina við Námaskarð þótt minni sé í sniðum. sýður allt og kraumar og kæmi ekki á óvart að sjá þrífork gægjast upp úr brennisteinsútfellingunum. örstuttur bíltúr frá höfuðborginni í annan og gjörólíkan heim. af nógu slíku er að taka.

gay pride

2007-08-13T17:09:00.000Z

fylgdist á laugardaginn var með gleðigöngu samkynheigðra. frábær dagur, mikil gleði og umfram allt samstaða og einhugur. tók slatta af myndum og hér eru nokkur sýnishorn. og þótt dómkirkjan og Jón Sigurðsson snúi baki í gay pride vakti athygli að hópur presta tók þátt í göngunni. sem mér fannst ansi mögnuð yfirlýsing.

frá upphafi gay pride á Íslandi hefur veðrið leikið við göngufólk. því hefur verið haldið fram að það sé staðfestig á því að guð sé hommi.

Akureyri kvödd

2007-08-08T11:14:00.000Z

á föstudaginn fyrir verslunarmannahelgi afhenti ég og kvaddi Spítalaveg 15 á Akureyri eftir 24 ára gifturíka búsetu þar, með hléum reyndar. búinn að selja.

þarna var æskuheimili barna minna og í þessu húsi bjó ég allan fyrri helming fullorðinsáranna. mun sakna staðarins og einkum útsýnisins en þeim söknuði fylgir enginn tregi.

með þessari aðgerð hef ég slitið önnur tengsl við Akureyri en vina- og fjölskyldubönd, enda búa krakkarnir mínir þar allir. en verð að öllum líkindum minna á ferðinni fyrir norðan eftir þessar breytingar en verið hefur þetta hálfa ár eftir að ég kom suður um.

í Eyjafirði á ég þó enn mitt einbýlishús að Niðurlotum, heila 6 fermetra (að utanmáli) og tveggja hektara skóg. það er mér kappnóg aðstaða, svona í sól og sumaryl amk.

eyjar

2007-08-08T11:05:00.000Z

var svo lánsamur að dvelja í Vestmannaeyjum dagana 27.-29. júlí sl. í góðum félagsskap.

heillandi umhverfi og vorum svo heppin með veður að það hálfa væri hellingur. upplifði hvítalogn á Stórhöfða.

skil ekki enn af hverju ég hafði ekki komið þarna áður. magnaður staður, náttúra og saga. bærinn fallegur en kynntumst heimamönnum lítið, vorum að sinna öðru.

læt myndirnar duga að sinni.

gersemi

2007-07-26T14:22:00.000Z

lék túrista í gær og fór á Þingvöll og þaðan að Geysi. var eiginlega ekkert sérstakt, búinn að koma á þessa staði of oft til að þeir nái að heilla mann, jafnvel í dýrðarverðri eins og í gær. var reyndar gaman að keyra Lyngdalsheiðina eins og alltaf.

en eftir að hafa séð Strokk freta þrisvar var haldið örstutta leið inn í skóginn í Haukadal þar sem Skógrækt ríkisins hefur ræktað gífurlega barrskóga á undanförnum áratugum með frábærum árangri.

fyrir nokkrum árum var gert mikið átak í lagningu göngustíga og merkingum í skóginum og er skemmst frá því að segja að þetta er magnað útivistarsvæði. stígurinn upp með Svartagili er frábær og umhverfið allt feikifallegt og raunar framandlegt með þessum hávaxna barrskógi.

við Geysi var fjöldi fólks í bálhvössum norðanþræsingi en í skóginum, þar sem ekki hreyfir vind, var varla kjaftur á ferð.

látið ekki þessa perlu fram hjá ykkur fara og gangið upp í gilið næst þegar þið verðið á þessum slóðum.

fygli

2007-07-24T14:36:00.000Z

þessa glæsilegu portrettmynd af smyrilsunga tók Heiða systir mín á Héraði á sunnudaginn var. get ekki stillt mig um að flíka henni hérna.

kríurnar og æðurin voru gómuð við Gróttu að kvöldi 12. júlí.

grefillinn

2007-07-24T14:18:00.000Z

Atli Sigfús átti semsé afmæli á dögunum og af því tilefni fékk hann afhentan pakka að Niðurlotum um helgina. í pakkanum var grafa sem þeir bræður hjálpuðust að við að setja saman og koma í starfhæft ástand. algjört hit! smá myndasyrpa af því ferli og að lokum ein af Sigurði Ormi sem er að læra á gítar um þessar mundir. í stopulu heimanámi hjá pápa sínum.

flækingur

2007-07-24T13:29:00.000Z

meira af svona persónuegum fréttum af eigin högum:

í rúman mánuð hef ég verið á stanslausum flækingi og svo verður áfram næstu vikur. og hef notið þessa dýrðarsumars sem verið hefur undanfarinn mánuð. glórulaus blíða upp á hvern dag síðan við komum frá Krít fyrir mánuði.

síðan þá er ég búinn að keyra tæpa 6.000 km. tvær langar helgar fyrir norðan, með strákunum á Niðurlotum og tvær helgar í bústað í Borgarfirði. búinn að fá alveg nýja mynd af því héraði og kynnst því betur. fór m.a. langa göngu frá Stóru-Skógum að Hreðavatni. Aldeilis frábært svæði og ekki spillti að rölta þessa 15 km í logni og +20°C hita með stelpunni sem maður er svona líka skotinn í.

framundan eru Vestmannaeyjar um næstu helgi og svo norður að Svínavatni og vonandi eitthvað til Akureyrar um verslunarmannahelgina. enda erindi þar sem Populusmenn munu standa fyrir tvennum tónleikum. Kristján Pétur í Deiglunni og Baldvin Ringsted, Bela, í Populus.

myndirnar að þessu sinni eru allar úr Borgarfjarðarhéraði, póstkortaklisjur úr blíðunni, teknar á nýja viðhaldið: Canon EOS400D...

Quatro Años

2007-07-17T20:04:00.000Z

Atli Sigfús Aðalsteinsson er fjögurra ára í dag!

þessi eldklári og íðilskemmtilegi sérvitringur hefur náð þessum merka áfanga í lífinu. ætla að knúsa hann hressilega um næstu helgi fyrir norðan. og svara játandi þegar hann spyr: „Þú ert pabbi minn, er það ekki? Og ég er sonur þinn?“ býst við að um helgina náum við að vera vinnumenn um stund að Niðurlotum.

Niðurlot

2007-07-03T13:07:00.000Z

kominn að Niðurlotum í júnílok 2007. nokkrir dagar í sól og skógi við varðeld um nætur með þeim sem eru kærastir. myndirnar sýna ekki allt það fólk en þeim mun meira af pöddum og flugum. dýrðardagar við innanverðan Eyjafjörð og hunsaði vini og félaga á Akureyri. svo miklu betra að verja tímanum við holugröft og bílaleik, badminton og blak, grill og gítarspil við eldinn.

Sigurður Ormur kenndi Atla, litla bróður sínum, hvernig maður kveikir, heldur logandi og umgengst varðeld. og hvernig maður umgengst bitlausa öxi til að kljúfa viðinn. gestum var boðið upp á ketilkaffi.

sá sami Sigurður gróf holu sem er slíkt mannvirki að hann var kominn langt niður fyrir landnámslagið. og mætti innrétta meðalstóra leiguíbúð í þeim kjallara sem er girtur jarðvegi eldri en nám Helga og Þórunnar á landi í Eyjafirði.

bjuggum í góðum félagsskap kóngulóa, geitunga og þúfutittlinga. uglur sáust ekki að þessu sinni og voru vonbrigði. skyldi varp hafa brugðist?

undir helgarlok flaug Signý norður og náðum að njóta þess að fjöllin fyrir handan urðu bleik af ungri sól.

sældarlíf

2007-06-25T10:55:00.000Z

mikið fjandi er gott að vera á Krít!

að vísu er yfirstandandi hitabylgja sem fór stigvaxandi frá fyrsta degi og náði hámarki í gær, daginn eftir að við Signý komum heim. sem þýddi að undir vikulokin var orðið illbærilega heitt fyrir mig – yfir mann lagðist slen og hvergi hægt að vera nema í skugga. en æðislegt samt.
ætla ekki í neinar langlokur um þetta. var dýrðlegt frí í letilífi. sól, sjór og sandur milli þess sem maður rannsakaði gríska matargerðarlist sem sló mig algerlega út af laginu, er hreint frábær.

gamli bærinn í Hania er yfirgengilega flottur og elstu byggingar 900 ára gamlar.

nýtt líf – nýtt símanúmer

2007-06-15T17:30:00.000Z

hef skipt um farsímanúmer. það nýja er 893 8560.

hef líka hætt störfum í skiltabransanum og flýg til Krítar á morgun. hlakka svo til að komast í sólarfrí að því verður ekki með orðum lýst. og hver veit nema maður druslist til að blogga eitthvað að því loknu...

sumarið er að renna í hlað

2007-06-01T14:26:00.000Z

maí fór að mestu framhjá mér þetta árið og er það miður. kosturinn við maí er birtan og lífið sem vaknar um allt. vann þennan vormánuð af mér og missti eiginlega af vorinu.

sumarið kom svo í gær með hlýindum og þyt í laufi um alla borg.

núna á eftir ætla ég að stíga um borð í Fokker 50 og halda norður – eyða helginni í sumarblíðu með krökkunum, vinum og ættingjum auk þess að afhenda íbúðina í Spítalaveginum nýjum leigjendum. er meira á dagskránni en ég mun komast yfir en hlakka til að hitta mitt fólk.

spennandi tímar

2007-06-01T14:01:00.000Z

hjá okkur félögum, mér og Kristjáni Kristjánssyni í Uppheimum, eru spennandi tímar og skemmtilegir framundan.

Uppheimar hafa verið talsvert í sviðsljósinu undanfarna viku enda útgáfan að koma inn á sviðið í bókaútgáfu með afgerandi hætti um þessar mundir. til Uppheima leitar nú hver stórkanónan úr bókmenntakreðsunum af fætur annarri.

á höfundalista útgæfunnar eru nú til dæmis:
Ævar Örn Jósepsson, sem nýverið var tilnefndur til Glerlykilsins.
þar er líka Ari Trausti Guðmundsson, sem kemur með nýja skáldsögu í haust og hefur gefið út ljóð og skáldsögu á vegum Uppheima nú þegar.
Böðvar Guðmundsson kemur eftir langt hlé fram í sviðsljósið á árinu með smásagnasafn – fínar fréttir fyrir lestrarhesta.
Bjarni Bjarnason verður einnig með nýja skáldsögu og á næstu vikum verður skáldsaga hans, Endurkoma Maríu, gefin út á ensku á vegum Uppheima. Einnig munu Uppheimar gefa Vargatal Sigfúsar Bjartmarssonar út á ensku í sumar.
Frétt vikunnar er svo sú að einn virtasti rithöfundur þjóðarinnar, Gyrðir Elíasson, er genginn til liðs við Uppheima og í haust kemur út ný skáldsaga eftir hann. handritið ætla ég að lesa á Krít eftir hálfan mánuð.

læt þýðingapakkann biða næstu færslu en þar er einnig margt forvitnilegt og þýðendur ekki af verri endanum.

fyrir bókabéusinn er það hreinræktað ævintýri að fá að taka þátt í þessu. það er augljóst orðið að Uppheimar eru að taka sér stöðu í íslenskum bókmenntaheimi sem metnaðarfullt útgáfufyrirtæki sem góðskáldin eru að flykkjast til. það byggir á því að Kristján hefur gert allt rétt og vel frá upphafi og heldur því áfram. ég hlakka til þess eins og jólanna í æsku að losna úr öðru harki og vinna fyrir Uppheima óskiptur og heill. er þess fullviss að við munum blómstra.

til hamingju Ísland

2007-05-25T15:57:00.000Z

hafði ætlað mér að þegja þunnu hljóði um pólitík og stjórnarmyndun en stenst ekki mátið.

var nefnilega að átta mig á því í morgun að í fyrsta sinn erum við með ráðherra í ríkisstjórn Íslands sem er samkynhneigður og ekkert að leyna því. þótt hún svosem flaggi því ekkert sérstaklega enda alger óþarfi. ráðherra félagsmála, Jóhanna Sigurðardóttir.

þetta finnst mér flott og ánægjulegt. hefðu verið stórtíðindi fyrir ekki svo löngu síðan en er ekki einu sinni til umræðu núna. sem er líka mjög ánægjulegt. mátti samt til að nefna þetta.

ekkert er fegurra . . .

2007-05-23T18:13:00.000Z

. . . en vorkvöld í Reykjavík. svo mælti Tómas allavega og í gærkvöld var nokkuð til í þessu hjá kallinum.

örstuttur göngutúr að heiman og út á Granda þar sem þessi mynd var tekin á ellefta tímanum í gærkvöld. voða sætt en skítkalt reyndar.

er hættur við fyrirhugaða norðurferð um hvítasunnu, ekki síst vegna veðurs. Sigurður Ormur kemur fljúgandi til mín í staðinn og við ætlum að mála bæinn rauðan – og nærsveitir er allt fer að óskum.

VIÐBÓT:
SHJ hefur bent mér á að það var alls ekki Tómas sem orti þetta heldur Sigurður Þórarinsson jarðfræðingur. var svo handviss að mér datt ekki í hug að tékka á því. leiðréttist hér með.

The Painted Veil

2007-05-22T20:55:00.001Z

sá aðra afbragðsgóða bíómynd í gærkvöldi. The Painted Veil í leikstjórn John Curran. byggir á sögu eftir W. Somerset Maugham og stjörnur myndarinnar eru Naomi Watts og Edward Norton. og Kína, Guangxihérað nánar til tekið.

gullfalleg mynd, flott saga um mannleg örlög og breyskleika að hætti Somersets Maugham og verulega vel gerð í alla staði. epískt drama eins og þau gerast hvað best og hreint augnakonfekt. mæli með henni.

Fyrirgefning syndanna

2007-05-22T20:44:00.000Z

Það er gott þegar manni er fyrirgefið. Syndirnar eru margvíslegar og mismunandi og það er fyrirgefningin líka. Skemmtilegasta dæmi um fyrirgefningu er sala aflátsbréfa sem var stunduð bæði af kaþólskri kirkju og Snorra Ásmundssyni. Og er fínn bisniss. Samt hefur aflátssala alltaf þótt frekar ómerkileg viðskiptahugmynd og er ekki hátt skrifuð.

Þess vegna er skondið að fylgjast með auglýsingum bílainnflytjenda og fleiri fyrirtækja þessa dagana sem auglýsa grimmt sölu nýrra aflátsbréfa. Nú má kaupa sér hreina samvisku í umhverfismálum. Með því að kolefnisjafna bílinn.

Skógræktarmaðurinn í mér er alsæll með þetta, enda hafa skógarmenn talað fyrir þessu í hálfan annan áratug fyrir daufum eyrum. Sem svo fóru loks að heyra síðasta misserið og nú er þetta hin skemmtilegasta tískubylgja. Sem þýða mun aukna skógrækt og þar með bindingu kolefnis sem vinnur gegn gróðurhúsaáhrifum. Gott mál í rauninni en það sem er ergilegt við þetta er aflátssölufyrirkomulagið.

Þá á ég við að kaupa sig frá vandanum í stað þess að ráðast að rótum hans með því að draga úr útblæstri koltvísýrings.
Sjá: www.kolvidur.is

risessa á kjördag

2007-05-12T14:29:00.000Z

búinn að kjósa – í Ráðhúsinu í Reykjavík að þessu sinni. orðin allnokkur ár síðan ég tók síðast þátt í þessum leik og virkjaði atkvæðið. hef meira verið í því að drulla yfir lýðræðið og halda mig fyrir utan þann pakka. en hef skipt um skoðun eins og fram hefur komið. nú verður beinlínis spennandi að fylgjast með fyrstu tölum í kvöld.

júróvisjón má frjósa úti mín vegna. framundan kvöldverður með góðum vinum og sjónvarpskvöld með öli og umræðum. hlakka til.

var að koma úr miðbæjartúr þar sem ég fylgdist með risessunni og þeim feðginum. frábær upplifun enda brúðan sú bara heillandi. tala nú ekki um græjuna sem hún hangir í og er notuð við stjórn brúðunnar. þetta er brilliant og allt sem því tengist. bílarnir víðs vegar um bæinn sem risinn hefur látið reiði sína bitna á eru hreint frábærir.
og í dag er ég viss um að mannfjöldinn í miðbænum skipti tugum þúsunda. var æðislegt fyrir utan helvítis veðrið sem klikkaði. norðan næðingur í staðinn fyrir logn – ský fyrir sólu og skítakuldi. en flottur performans og góður dagur.

Stóri bróðir besti

2007-05-11T19:34:00.000Z

Líf annarra – bíómyndin góða sem ég sagði frá í síðustu færslu – hefur kveikt ýmsar pælingar og umræður.

Björn B. vill her og leyniþjónustu. Steingrímur J. vill netlöggu. Kolbrún Halldórs vill banna að auglýsa „óhollan“ mat. Maður fer ekki í flug með viskífleyg í pokanum lengur. Kanar taka fingraför af manni áður en þeir hleypa manni í heimsókn. Í vídeóleigunni og jafnvel í Bónus er maður í mynd allan tímann. Hasshundar taka tékk í framhaldsskólunum. Tóbak má ekki sjást í verslunum. Stórhert viðurlög við umferðarlagabrotum. Sífellt háværari raddir sem krefjast harðari refsinga við hvers konar brotum á reglum samfélagsins og síauknar kröfur um fleiri bönn. Refsingar eru töfraorðið – því harðari, því betra. Í þeirri kórvillu að hótanir um refsingar fækki „brotum“. Sem er alþekkt og þaulrannsakað um allan heim að er bull.

Allt er þetta samt vel meint í grunninn og rökin eru þau að verið sé að verja okkur hvert fyrir öðru og svo náttúrulega fyrir okkur sjálfum. Sem er í sjálfu sér gjörsamlega óþolandi og algerlega óþarft. Meðan önnur höndin fálmar eftir algeru frelsi og boðar lætur hin glamra í hlekkjum og handjárnum. Stasi.

og hástafirnir í þessari færslu eru þannig til komnir að textinn var sleginn inn í Word – Bill djöfull Gates og þeir Microsoftmógúlar eru líka í því að hafa vit fyrir okkur. sem er óþolandi.

líf annarra

2007-05-09T22:43:00.000Z

var að koma úr bíó. í Háskólabíó er nú sýnd kvikmyndin Líf annarra, Das Leben der Anderen, eftir leikstjórann Florian Henckel von Donnersmarck.

það er skemmst frá því að segja að þessi kvikmynd er stórbrotið verk – bíómynd í hæsta gæðaflokki og hana eiga allir að sjá.
skilaboðin til þeirra sem kunna að lesa þetta eru einföld: farið og sjáið þessa mynd!
þetta er ekki ráðlegging eða góðfúsleg ábending; þetta er skipun!

Líf annarra gerist í Austur Berlín á seinni hluta níunda áratugar síðustu aldar og fjallar svona út á við um persónunjósnir Stasi – hinnar illræmdu leynilögreglu félaga Honeckers. saga og handrit er frábært og allir þættir kvikmyndagerðarinnar með afbrigðum vel af hendi leystir. lokaatriði myndarinnar er með þeim alflottustu.

efni þessarar kvikmyndir á svo grjóthart erindi við okkur núna að það er sláandi. ætla að fjalla meira um það áður en margir dagar líða. en skipunin verður ekki tekin aftur: SJÁIÐ ÞESSA KVIKMYND!

ellefu ára á morgun!

2007-05-07T18:18:00.000Z

á morgun, þann áttunda maí, verður Sigurður Ormur ellefu ára.

Sigurður Ormur er magnaður strákur og afburðagóður félagi; skemmtilegur, klár og duglegur. hann er líka skemmtilega glúrinn ljósmyndari auk annarra hæfileika sem hann prýða.

það er eins og aðeins séu nokkrar vikur síðan hann kom heim af fæðingardeildinni hvítvoðungur, en samt er hann á góðri leið að komast á unglingsár.

við Reykjavíkurtjörn um daginn rifjaðist upp sagan af því þegar mamma hans fór með hann hálfs annars árs gamlan á Andapollinn á Akureyri og benti honum á að þarna kæmi brabra vagandi til þeirra. „Nei, þetta er stokkönd!“ gall í guttanum sem stóð ekki út úr hnefa.

Sigurði Ormi færi ég bestu hamingjuóskir og kveðjur með ósk um bjarta framtíð.

Reykjavík norður

2007-05-07T17:56:00.000Z

jæja – kosningar framundan. bæði júróvissjón og Alþingi og verður mikið sjónvarpskvöld á laugardaginn kemur. örugglega rétti tíminn ef mann langar að prófa að fara yfir á rauðu á Miklubrautinni.

lét loksins verða af því í dag að kanna í hvaða kjördæmi ég ætti að kjósa ef sú yrði raunin að ég gerði það. og niðurstaðan varð sú að það er Reykjavík norður. kjörstaður í Ráðhúsinu góða hérna í þarnæsta húsi við mig. og ákvað í framhaldinu að kjósa. hef mikið verið að velta því fyrir mér að sleppa því eins og undanfarin fimm eða sex ár og átt í vandræðum með að ákveða mig. en semsagt: í dag er ég ákveðinn. og það verður Samfylkingin.

því svo mislagðar hendur sem fylkingunni eru og misgóð þingmannsefni fyrir minn smekk, þá er það eini flokkurinn sem ég get hugsað mér að greiða atkvæði. og þar hafið þið það.

það er komið vor . . .

2007-05-06T03:55:00.000Z

í gær átti ég annað aldarfjórðungsafmæli. prívat og persónulega.
Sigtryggur og Pétur voru þátttakendur og völsuðu silfurbauga.

í nótt rifjaðist upp brot úr vorkvæði í þessa veru:

það er kominn maí – enn einu sinni
það er komið vor og sólin skín alla nóttina

austur í heiði eru fannir að hopa
lækirnir vaxa og lerkið grænkaði í dag

. . . og alveg burtséð frá kvæðum eru það magnaðir galdrar sem náttúran seiðir fram þessi dægur sem lerkið og aspirnar grænka. sem hún gerði um síðustu helgi og fyllti hjartað gleði og angan - enn einu sinni.

Fyrsti maí

2007-05-01T13:46:00.000Z

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Fyrsti maí er alþjóðlegur baráttudagur verkalýðsins. 1889 hittust fulltrúar (annarra) alþjóðasamtaka kommúnista á ráðstefnu í París, í tilefni af því að hundrað ár væru liðin frá því að Parísarbúar tóku Bastilluna. Þar var ákveðið að gera fyrsta maí að baráttudegi hreyfingarinnar. Þessi tiltekni dagur var valinn meðal annars til að minnast blóðbaðsins á Haymarket í Chicago í Bandaríkjunum þremur árum áður. Á Íslandi var fyrsta kröfugangan á fyrsta maí gengin 1923.

Fram, þjáðir menn í þúsund löndum
sem þekkið skortsins glímutök!
Nú bárur frelsis brotna á ströndum
boða kúgun ragnarök.
Fúnar stoðir burtu vér brjótum
Bræður! Fylkjum liði í dag!
Vér bárum fjötra, en brátt nú hljótum
að byggja réttlátt þjóðfélag.

Þó að framtíð sé falin,
grípum geirinn i hönd!
Því Internationalinn
mun tengja strönd við strönd.

á hverfanda hveli

2007-04-29T16:28:00.000Z

vinn í því að þróa nýju tilveruna og nú er allt breytingum undirorpið.

þegar ég hætti á Stíl í vetur og réði mig í vinnu í Fókus í Hafnarfirði var ég að skipta um vinnu í annað sinn á aldarfjórðungi, raunar á því sem af er raunverulegri starfsævi. stórmál semsagt.

í vikunni sem leið sagði ég upp í Fókus og mun ljúka störfum þar þann 15. júní nk. sem byggir á því að ég er að flytja mig í fullt starf hjá því góða útgáfufélagi Uppheimum ehf. á Akranesi. með félaga mínum og vini Kristjáni Kristjánssyni sem stofnaði og starfrækir það ágæta fyrirtæki.
hlakka verulega til að takast á við verkefni á þeim vettvangi og svosem enginn nýræðingur í því. verð starfandi hönnuður og mun taka þátt í allri starfsemi félagsins. bókmenntamaðurinn í mér er alsæll – og það er hönnuðurinn og myndlistarmaðurinn líka. tek formlega til starfa í Uppheimum þann 1. júlí.

seinnipart júní tek ég frí og fer með elskunni minni til Krítar.

meira um sundlaugar

2007-04-29T15:40:00.000Z

það er nefnilega þannig að ég hef talsverðan áhuga á sundlaugum. heimsæki slíka staði oft og örast ef maður er á þvælingi. dr. Gunni er með stjörnugjöf fyrir sundlaugar á vefnum hjá sér – hugsa að ég fari ekkert að feta í þau spor.

sundlaugar eru ávallt börn síns tíma og spegla stefnur og strauma í arkitektúr, túrisma, íþróttamálum og auðvitað pólitískar áherslur á hverjum stað þegar laugin var búin til.

lærði sjálfur að synda í lauginni á Þelamörk í Hörgárdal – 25 m steypt ker með hyldúpum enda þar sem var á þeim árum mikið fjölmúlavíl úr fúaspýtum og þjónaði sem stökkpallur. hámark karlmennskunnar var að dýfa sér af háa pallinum og vildu hné linast við að standa þar uppi. laugin var ísköld, eða þannig. 26-27°C og helvíti á jörð. hataði sundlaugar fram á fullorðinsár en hefur semsagt alveg snúist við.

uppáhaldssundlaugin mín er á Reykjanesi við Ísafjarðardjúp. 50 m steypt laug sem aldrei hefur verið máluð, fjaran við annan endann og kindur á beit í kring. sjóðheit og botninn sleipur af slími. hef átt þar frábærar stundir með krökkunum.

sundlaugin í Borgarnesi er líka æðisleg, hvort sem maður kemur til að leika við krakka eða synda. mikið fyrirmyndarmannvirki og hef komið þangað margoft síðasta árið, raunar oftar en í nokkra aðra laug.

en sem fjölskyldustaður til að leika sér, synda og njóta lífsins á Akureyrarlaug vinninginn. tvímælalaust og er bænum til mikils sóma. þar er allt flott.

sú lélegasta sem ég hef komið í er semsagt á Sauðárkróki og kynntist henni í gær. ferðar virði bara að mæta til að taka út þetta fyrirbæri.

bara svo þið vitið það . . .

2007-04-28T20:04:00.000Z

sundlaugin á Sauðárkróki er fáránleg. absúrd mannvirki sem ég hvet alla til að heimsækja.

eins og óþægilega stór hluti mannvirkja sem tengjast uppeldi og fræðslu ungdómsins teiknuð og smíðuð á árunum upp úr sjötíu og af slíkri tröllheimsku að það er bara til að brosa að því.

betri er krókur en kelda

2007-04-27T12:48:00.000Z

undir kvöldið liggur leiðin á Sauðárkrók ásamt Ella. höldum ásamt Guðbrandi Ægi samsýningu á myndlist á Króknum sem verður opnuð á sunnudag og markar upphaf Sæluviku. sjálfur ætla ég suður aftur á morgun eftir upphengingu og sleppa því að vera við opnun enda búinn að vera mikill þvælingur undanfarnar helgar. þetta verður trúi ég bráðgaman og kominn tími til að fá nasasjón af Sauðárkróki sem ég þekki alls ekki neitt. hef farið í kaupfélagsbúðina þeirra stóru og þar með er eiginlega upp talið.

annars er stefnan sett á að koma lífi í þessa bloggsíðu með vorinu.

guði það sem guðs er

2007-04-16T15:41:00.000Z

að undanförnu hef ég setið þrjár fermingarveislur og tvær framundan í vikunni. skondið því slíka veislu hef ég ekki sótt í tæpan áratug fyrr en núna allt í einu í löngum bunum.

reyndar er það svo að þessar þrjár sem af eru hafa allar verið í fjölskyldu Signýjar, sem er um það bil heilli kynslóð yngri en mitt lið þótt örfá ár skilji okkur að. hennar ættingjar og vinir eru að ferma börnin sín þessa dagana meðan mitt fólk er meira í því að ferma barnabörnin. í gær var elsta systkinabarn Signýjar fermt. í janúar var elsta systkinabarn mitt fertugt... ég hef verið afabróðir í meira en tuttugu ár. þetta með systkinaröðina og tímann er skemmtilegt fyrirbæri.

hitti t.d. fyrir nokkrum árum mann sem er náskyldur mér. hann er líklega um áratug yngri en ég, kannski aðeins meira. þegar við hittumst var Atli minn nýlega fæddur en þessi frændi minn hefði hæglega getað átt 10 - 15 ára gömul börn. skyldleikinn er þannig að langafi þessa manns var föðurbróðir minn! ég og afi hans semsagt bræðrasynir. og hann nokkrum árum yngri en ég.

þetta er skemmtilegt hvernig kynslóðir geta brenglast á einni öld.

já, ætla semsagt ekki að níða fermingar í dag, þótt ég hafi á þeim sterkar skoðanir og sé illa við fyrirbærið. eins og reyndar allt sem frá kirkjunni kemur, eða svo gott sem. ekki orð um það meir í dag.

stelpan á leiðinni heim

2007-04-15T11:47:00.000Z

seint í kvöld kemur hún Katla mín heim til Íslands. eftir hálft ár á Spáni.

verður æðislegt að fá hana upp á skerið og naut þess að bjarga henni fyrir horn eldsnemma í morgun á flugvellinum í Malaga. með yfirvigt. og framundan alls konar fjölskyldumóment og gestagangur í Tryggvgötunni.

hasar

2007-04-15T10:20:00.000Z

síðustu tuttugu mínúturnar hef ég upplifað í fyrsta sinni að vera þátttakandi í einhverju sem er eins og almennilegur spennuþáttur í sjónvarpi. mjög áhrifaríkt og kannski ljótt að segja það en mér fannst gaman.

á slaginu tíu upphófust hróp í portinu bakvið húsið mitt sem gluggarnir hjá mér snúa að. hrópað á hjálp. og ósjálfrátt bregst maður þannig við að koma til hjálpar.

um portið hljóp hrópandi maður, hálfklæddur og blóðugur, veinaði á hjálp. ég gaf mig fram við hann og bauð aðstoð. hringdi á 112 og lýsti staðháttum og ástandi mannsins, sem var illa skorinn á báðum höndum. tók hann upp á veröndina, vatt handklæði um hendur hans og talaði hann niður. kallgreyið var í losti, augljóslega illa farinn af sukklíferni og ekki í lagi. en aðallega hræddur og meiddur. var kurteis og þakklátur fyrir aðstoðina.

svo mætti löggan á svæðið skömmu síðar, 4 ungir strákar og bara einn þeirra einkennisklæddur. og voru svo flottir og pro að það hálfa væri nóg. þekktu fórnarlambið og þekktu árásarmanninn strax af gælunafninu. urðu tens þegar þeir áttuðu sig á því að árásarliðið, sem var að handrukka fíkniefnaskuld, væri sennilega enn í húsinu. og þegar sást aftan á strák á mótorhjóli bruna út úr portinu var ljóst að þar var handrukkarinn á ferð og löggustrákarnir brugðust við nákvæmlega eins og maður sér í góðum breskum lögguþætti. hröð, markviss viðbrögð, talstöðvar í eyranu og þustu út. gogogo.

varð stórhrifinn af löggunni þarna. unnu verulega vel og skipulega. djöfullegt hins vegar að vita af svona hlutum í húsinu og í fyrsta sinn sem ég sé eitthvað dúbíus í gangi. en veit vel að ég er staðsettur á varasömum slóðum hvað þetta varðar.

fyrir saklausa sveitastrákinn að norðan var þetta hrein skemmtun. myndin er tekin við dyrnar út á veröndina hjá mér.

væðingin

2007-04-14T15:30:00.000Z

hef nú verið búsettur í 10 vikur í miðbæ Reykjavíkur. þennan miðbæ hafði ég hunsað nær algjörlega síðustu áratugi en þekkti hann ágætlega forðum, bjó hér nokkrum húsum fjær síðasta árið mitt í Reykjavík fyrir réttum tuttugu árum.

ég rölti ögn um bæinn og síðast núna rétt áðan í vorblíðunni. farinn að kannast við mig á nokkrum kaffihúsum og restúröntum. fyrir nautnasegg sem nennir ekki að elda er þetta varasamt umhverfi. en það er ekki það sem ég ætlaði að tala um heldur breytinguna á miðbæ Reykjavíkur síðustu 20 ár. sem er bæði mikil og lítil.

ásýnd miðbæjarins hefur ekki breyst í neinum veigamiklum atriðum, helst að viðhaldi húsa hafi farið fram enda eignir í kvosinni fokdýrar orðnar. að vísu eru miklar framkvæmdir í gangi við sjávarsíðuna og kranaskóginn ber við himin.

fyrsta breytingin sem ég tók eftir og er veruleg er að nánast öll verslun er horfin í kvosinni. í Reykjavík er þessi litli miðbæjarkjarni frá Lækjargötu að Grjótaþorpi orðinn pakkfullur af veitingastöðum og kaffihúsum. alls staðar og úr nógu að velja. yfirbragðið er að þessu leyti orðið mjög alþjóðlegt. að vísu eru þessi staðir full einsleitir en gaman að tylla sér á góðum degi við glugga að Austurstræti og lepja kaffi eða öl.

stóra breytingin er í mannlífinu. t.d. iðaði Austurstræti af lífi núna áðan, inni og úti. breytingin er sú að þetta er alþjóðlegur borgarmiðbær. það úir og grúir af fólki hvaðanæva að úr heiminum allan ársins hring. hvar sem maður kemur eru útlendingar innan um og stundum í miklum meirihluta. mér finnst þetta æðislegt og það er fullkomlega vandræðalaust.

og oftar er en ekki er afgreiðslufólkk á matsölustöðum og kaffihúsum útlendingar. angrar mig ekki en gæti gert það ef maður bjargaði sér ekki á ensku.

miðbærinn í Reykjavík hefur semsagt breyst til hins betra og ég nýt þess að vera hluti af honum.

játningar fíkils

2007-04-13T17:55:00.000Z

er nú farið að teygjast milli færslna, enda vor í lofti og annríki á öllum vígstöðvum. sjáum hvað setur.

en á leið heim úr vinnu í Hafnarfirðinum áðan heyrði ég í útvarpi Umferðarstofu talað um að Borgarnesslöggan hefði um páskana haft afskifti af einum ökumanni vegna ölvunar en fjölda ökumanna (minnir að talan 10 hafi verið nefnd) vegna gruns um að þeir væru undir áhrifum fíkniefna.

þetta minnti mig á hugtakanotkun sem hefur böggað mig árum saman. semsagt öll þessi samheiti yfir dóp sem eru svo misvísandi og jafnvel notuð í kolröngu samhengi. og þegar ég segi dóp á ég við það sem mér finnst réttast að kalla ólögleg vímuefni.

dettur ekki í hug eitt augnablik að mæla þeim bót – síður en svo. það er hins vegar þessi hugtakafrumskógur sem ég kýs að fjalla um núna.

dóp á eins og allir vita nokkur samheiti sem eru semsagt misgáfuleg. hef þegar nefnt það sem mér finnst ganga en svo eru samheiti eins og eiturlyf, vímuefni og fíkniefni. að yfirfæra þetta allt yfir á ólögleg vímuefni er bull.

nota semsagt sjálfur svona hversdags eiturlyf, vímuefni og fíkniefni. sem öll eru lögleg og teljast til normal daglegs lífs á Íslandi.
– eiturlyfin nota ég t.d. á exemið mitt góða og smyr á það oft í viku.
– vímuefnið er alkóhól. kaupi það út í búð eða jafnvel í kaupfélaginu í Varmahlíð og mestur hluti þess okurverðs sem ég greiði fyrir það fer til samneyslunnar í gegnum ríkishítina.
– fíkniefnin eru flest: fyrrnefnt alkóhól er eitt þeirra. til viðbótar koma svo nikótín (sama ríkishít og samneysla) og loks koffein, sem ég tel magnaðast þeirra fíkniefna sem ég hef ánetjast og myndi síst geta verið án.

þetta eru semsagt bara þau eiturlyf og fíkniefni sem undirritaður er háður. fjöldi fólks er háður öðrum LÖGLEGUM fíkniefnum og eiturlyfjum.

ók tvívegis um umdæmi Borgarnesslöggunnar um páskahelgina og í bæði skiptin proppfullur af þessum efnum öllum, að alkóhólinu undanskildu. en samt með fullt af fíkniefnum í blóðinu. slapp við lögguna að þessu sinni. (það er reyndar annað en segja má um Blönduósslögguna sem nappaði mig á norðurleiðinni á 111. hundraðasta og ellefta meðferð á ökumanni... en er allt annað mál. ríkishítin samt.)